Walka o czas

Największą różnicą między piekarnikiem, a airfryer Mova jest gotowość do pracy. Piekarnik należy rozgrzać i dopiero wtedy coś wstawiać do przygotowywania. Frytkownica beztłuszczowa jest gotowa do użycia praktycznie od razu, ale zagłębiając się w instrukcje dowiemy się, że jeśli nie korzystamy z trybu wcześniejszego nagrzewania (czyli wkładamy do zimnego airfryera) to do czasu pieczenia należy dodać 3 minuty. Używając airfryer Mova AeroChef czy każdy inny, zaoszczędzimy czas nie tylko na rozgrzewaniu, ale też na czasie pieczenia. Tutaj moc 2700 W i przestrzeń mniejsza niż w piekarniku znacząco skracają całkowity czas pieczenia.

Sprawdziłam ile krócej będę coś robić w airfryer niż w piekarniku – główna różnica wynikała z czasu nagrzewania piekarnika. Czas pieczenia udek był jakieś 10 min krótszy. Z jednej strony nie jest to jakaś wielka liczba, ale jeśli karmimy stado wygłodniałych wilków, to każda sekunda się liczy.

TechCórka rano musi zjeść porcje tłuszczu i ostatnio uwielbia paluszki rybne. Kto w porannym pośpiechu miałby czas na przygotowywanie ich piekarniku albo pilnowaniu (i wystawianiu się na pryskający tłuszcz) na patelni? Airfryer bardzo ułatwił nam tutaj życie. Wkładamy zamrożone paluszki do jednej komory, nastawiamy 12 min, każdy zajmuje się swoim porankiem i tylko jak są już zrobione trzeba je podać. Bardzo, bardzo wygodne. Ale czy to wystarczy żeby oddać miejsce na blacie?

Duży sprzęt

Muszę być z Wami szczera: Mova AeroChef to wielki sprzęt. Przy wymiarach ponad 40 cm szerokości, na małym blacie może zdominować przestrzeń. U nas stoi na stoliku, zastąpił mikser planetarny. Jeśli planujecie go chować do górnej szafki po każdym użyciu – moim zdaniem nietrafiony pomysł. Jest za ciężki do codziennego dźwigania, więc jego wyciąganie szybko zacznie Was irytować i przestaniecie go używać.

Jak na tą półkę cenową wygląda dobrze, a podświetlane okienko to strzał w dziesiątkę – dzieciaki uwielbiają podglądać, jak rumienią się frytki. Jeden minus? Czarny, błyszczący panel dotykowy. Wygląda luksusowo tylko przez pierwsze 5 minut. Potem palce zostawiają na nim ślady, którą trzeba wycierać aby jako tako to wyglądało.

Co mnie irytowało? (szczerze o wadach)

Są dwie rzeczy które po prostu mnie wkurzały – bez doszukiwania się wad.

Pierwsza to wielkość całego kosza. Jej rozmiar to plus przy przygotowywaniu posiłku, ale spora wada przy jej czyszczeniu. Przypieczone resztki jedzenia schodzą łatwo, ale w zlewie trzeba mieć na to miejsce. Kosz ma aż 9 litrów. Jeśli wasze komory do mycia są za małe, manewrowanie nim podczas mycia jest dość uciążliwe i łatwo można zachlapać przestrzeń dookoła. Plusem jest to, że te płytki grillowe można myć w zmywarce. Uważajcie tylko na takie małe silikonowe gumki w narożnikach, bez nich kosz bardzo łatwo się porysuje.

Co jeszcze? Brak grzania od dołu. Na Tiktoku widzieliście (jeśli nie, to zapraszam), jak chciałam upiec bułeczki drożdżowe w szklanym naczyniu żaroodpornym. Efekt? Góra piękna, dół… surowy. Ten sprzęt grzeje mocno z góry (technologia 360° Hot Poly-Air™), więc tradycyjne naczynia blokują przepływ powietrza i to widać.

Na koniec mały minusik, ale przez to miałam ciężki start – instrukcja. Jest po polsku, ale moim zdaniem – jest mało czytelna. Porzuciłam ją i ogarnęłam wszystko metodą prób i błędów.

Zalety

Mimo wad, które dostrzegam, to po tych kilku tygodniach muszę przyznać jedno: Mova AeroChef FD20 Pro to sprzęt, który po prostu chce się włączać. Choć ma swoje gabaryty, to lista plusów jest u nas znacznie dłuższa niż ta z wadami. Najbardziej urzekł mnie jego błyskawiczny start – możecie zapomnieć o czekaniu kwadrans na nagrzanie piekarnika, bo ten gigant jest gotowy do akcji w mniej niż minutę. Moc 2700 W robi swoje i często zanim zdążę pokroić surówkę, frytki są już praktycznie gotowe.

Przygotowywanie potraw w Mova AeroChef FD20 Pro wymaga pewnego wyczucia, który nabywamy wraz z doświadczeniem. Jak już wcześniej wspomniałam pieczenie trwa krócej niż w tradycyjnym piekarniku, więc trzeba dostosowywać przepisy. W instrukcji znajdziemy początkowe wskazówki – ile czasu i którego trybu wymagają wybrane posiłki. Muszę wspomnieć też, że genialny jest ten podział wielkiego kosza, którego często brakuje w innch dużych airfryerach. Tutaj bardzo łatwo można zamienić ogromny, 9-litrowy kosz, mieszczący całego kurczaka, na dwie mniejsze strefy.

FlexZone i SyncFinish – gotowanie w Airfryer dla rodziny

Możliwość podziału całego kosza na dwa o pojemności 4,5L to naprawdę przydatna funkcja. Wystarczy wrzucić do środka separator, by w sekundę stworzyć dwie niezależne strefy – w jednej ląduje ryba, w drugiej frytki, a ja nie muszę się martwić, że jedno wystygnie gdy będę przygotowywać drugie. Dostępna jest funkcja SyncFinish, która wstrzymuje przygotowywanie potrawy o krótszym czasie pieczenia tak, aby obie strony były gotowe do podania w tej samej chwili. Przyznam jednak szczerze, że na co dzień rzadko mieszałam tak różne smaki jak ryba i ciasto, bo to jednak spore ryzyko zapachowe. Najczęściej kończyło się na używaniu albo pełnej komory, w której bez problemu mieścił się cały kurczak, albo tylko jednej połowy, gdy przygotowywałam danie dla jednej osoby.

Pytania, które znalazłam w sieci

Czy pracuje głośno? Szumi, ale bez przesady. W kuchni i tak zawsze coś się dzieje, więc ten dźwięk w niczym nie przeszkadza.

Czy wydobywa się jakiś nieprzyjemny zapach? Tu wielki plus – dzięki metalowemu wnętrzu, Mova nie śmierdzi „taniością” przy pierwszym uruchomieniu.

Opłaca się? Producent obiecuje 75% mniej energii niż w piekarniku. Biorąc na logikę nie grzejesz wielkiej komory dla kilku skrzydełek, więc w skali roku parę dyszek w kieszeni zostanie.

Czy warto kupić airfryer?

Wybierz Mova AeroChef FD20 Pro, jeśli masz w gospodarstwie domowym kilka osób, wieczny brak czasu i kochasz pieczone jedzenie i chcesz ograniczyć ilość tłuszczu w diecie. Pamiętaj tylko, że musisz mieć na nią sporo miejsca na blacie. Z drugiej strony, jeśli gotujesz głównie dla siebie to lepiej postawić na jakiś mniejszy model który zajmie mniej miejsca. Jeśli Twoja kuchnia to 50cm blatu, to Mova AeroChef FD20 Pro zdecydowanie nie jest dla Ciebie.

Dla mnie Mova to przede wszystkim sprzęt „szybkiego reagowania”. Choć nie zastąpi mi piekarnika przy pieczeniu niedzielnego ciasta, to w tygodniu, gdy liczy się każda minuta, jest po prostu niezastąpiony. Przygotowuje w nim zarówno śniadania jak i obiady.

A Wy? Macie już swój airfryer, czy wciąż uważacie, że to tylko kolejny klamot na blacie? Dajcie znać w komentarzach, co o tym myślicie!

Wygląd inny niż wszystkie. Co to jest „Squircle„

Do tej pory Samsung przyzwyczaił nas do idealnie okrągłych zegarków. Galaxy Watch8 wprowadza jednak kształt nazywany potocznie „Squircle” – czyli ani to koło, ani kwadrat. Efekt? Zegarek wygląda nowocześnie i zdecydowanie wyróżnia się na tle konkurencji.

Jedna z większych zmian to ekran o szczytowej jasności 3000 nitów. W praktyce oznacza to, że odczytasz powiadomienia w samo południe na placu zabaw. Koniec z zasłanianiem tarczy ręką czy szukaniem cienia, żeby sprawdzić, czy to już czas wracać do domu. Choć dla technologicznych freaków to duży skok, dla mnie to po prostu standard, który widziałam już w innych zegarkach. Nie zmienia to jednak faktu, że ta wartość sprawia, że ekran jest czytelny na zewnątrz.

Wymiana pasków

Samsung wprowadził nowy system mocowania – Dynamic Lug System. Pasek wsuwa się w kopertę, zamiast przypinać na klasyczne teleskopy. Ma to wyglądać „premium”, ale dla mnie oznacza po prostu konieczność kupowania dedykowanych akcesoriów. Co gorsza – paski od poprzednich modeli Samsunga nie będą pasowały. To spory minus, jeśli ktoś miał już swoją ulubioną kolekcję.

Zdrowie pod kontrolą (AI)

Zegarek mierzy teraz wszystko: od składu ciała po „indeks AGEs” (zdrowie metaboliczne). Parametr Energy Score to liczba, która mówi, czy mogę rzucić się w wir obowiązków, czy raczej postawić na spokojne czytanie książeczek z dziećmi.

Niestety, funkcja wykrywania ciśnienia nadal wymaga telefonu Samsung i regularnej kalibracji tradycyjnym ciśnieniomierzem. Pomiary bywają niestabilne, więc traktuję je raczej jako ciekawostkę niż źródło wiedzy o zdrowiu. Dodatkowo, przez słabą baterię, miałam trudności z rzetelnym mierzeniem bezdechu sennego – zegarek rzadko dożywał do rana na moim nadgarstku.

Ekosystem czyli integracja sprzętów Samsung

Część funkcji, jak wspomniany przeze mnie pomiar ciśnienia są dostępne tylko z dla posiadaczy Galaxy. Jeśli liczysz na pomiar ciśnienia lub EKG, musisz mieć telefon Samsunga. Aplikacja Samsung Health Monitor po prostu nie zadziała na innym sprzęcie. To samo tyczy się sterowania aparatem z nadgarstka – idealna sprawa, gdy chcesz zrobić rodzinne zdjęcie.

Smart Things

Mamy już pralkę i zmywarkę Samsung, więc korzystałam już wcześniej ze SmartThings, ale na urządzeniu innym niż samsung. Jeśli masz już telefon, a w domu kilka sprzętów Samsunga (lub inne sprzęty do Smart Home), to wybór Galaxy Watch8 jest jak najbardziej uzasadniony. Dlaczego? Działa on jak pilot na nadgarstku, zdalne centrum sterowania. Z poziomu zegarka można „zadzwonić” do zgubionego telefonu (nawet jak jest wyciszony!) albo sterować światłem w salonie, gdy chore dziecko zasnęło na ramieniu i lepiej się nie ruszać. Jednym kliknięciem na tarczy zegarka można włączyć scenę „Dobranoc” – wszystkie światła w domu gasną. Wystarczy wcześniej dodać ulubione sprzęty do aplikacji na telefonie, a na zegarku pojawią się jako wygodne kafelki.

WearOS

Tu znajdziesz odpowiedź na pytanie czym smartwatch różni się od zegarków za 200zł. Odpowiedź to Wear OS czyli system operacyjny zegarka. To nie jest tylko „wyświetlacz powiadomień”, ale prawdziwy minikomputer. Dzięki niemu zegarek nie jest tak uzależniony od telefonu. Moja wersja to Bluetooth, ale w wersji LTE, po konfiguracji eSim z zegarka można dzwonić zostawiając smartfon w domu.

Rozbudowane możliwości

Samsung Wallet lub Googe Wallet pozwalają na płatności zbliżeniowe. Oczywiście nie ma obaw o płatności, gdy zdejmiemy zegarek z ręki – jest on wtedy zabezpieczony kodem PIN. Dzięki WearOS mamy też wiele większe możliwości odpowiedzi. Zamiast wpisanych na sztywno odpowiedzi typu „Tak/Nie”. Spokojnie możemy pisać na WhatsAppie czy Messengerze. Jak? Albo stukając w literki na małej klawiaturze, rysując literki na tarczy (moje pismo powodowało wiele pomyłek), albo dyktując wiadomość. Widać też zdjęcia, które ktoś mi przysłał, a nie tylko komunikat „użytkownik wysłał zdjęcie”.

Dzięki obecności sklepu Play możemy pobrać na zegarek aplikacje, które znamy ze smartfona. Korzystanie ze Spotify w trybie offline, pobieranie playlist i korzystanie z Map Google z nawigacją z pewnością przypadną do gustu osobom, które lubią korzystać z aplikacji, które znają. Spacerowanie z mapami google jest w tym przypadku o tyle wygodne, że zegarek zawibruje na nadgarstku przed skrętem, więc nie musisz iść z telefonem w dłoni jak turysta na obcym osiedlu.

Kosztem posiadania w zegarku „minikomputera” jest właśnie szybkie zużywanie baterii. Jakbym miała to porównać, to to tak, jakby porównać prosty telefon z klawiaturą (który trzyma tydzień) do nowoczesnego smartfona. Dostajesz ogrom możliwości, ale ceną za to jest wieczorne uzależnienie od ładowarki.

Gdzie jest ładowarka

Przejdźmy do konkretu, który najbardziej mnie zabolał, bo rozwydrzyły mnie zegarki, które dotychczas testowałam. W tym przypadku bateria trzyma krótko. Rozczarowująco krótko. Mimo nowego, super-wydajnego procesora, przy włączonych wszystkich bajerach, zegarek trzeba ładować każdego wieczora – musi to być po prostu nowy nawyk. Przy naprawdę intensywnym użytkowaniu nie ma szans na nocne pomiary bezdechu. Oczywiście można wyrobić sobie nawyk wieczornego ładowania i zakładania na noc, a potem rano doładowywać jeszcze przed dniem pełnym obowiązków, ale nie oszukujmy się. Jest to dość uciążliwe i zabierające czas, którego każdy ma za mało. Podobno wersja Ultra radzi sobie lepiej, ale na mój nadgarstek jest zdecydowanie za duża.

Ładowanie indukcyjne

Na szczęście Samsung pomyślał o czymś, co trochę osładza ten codzienny obowiązek szukania prądu. Watch8 obsługuje ładowanie indukcyjne, co jest dla mnie „otarciem łez”. Mam w domu jedną podkładkę, na którą rzucam na noc i telefon, i zegarek – bez szukania kabli i celowania, co po ciemku i tak graniczy z cudem. Najlepsze jest to, że na wyjazdy wcale nie muszę zabierać dedykowanego kabla do zegarka. Jeśli go zgubię lub zapomnę (a przy chaotycznym pakowaniu to niemal pewne), wystarczy mi jakakolwiek ładowarka indukcyjna u znajomych czy w hotelu. To ogromna wygoda, która sprawia, że ta krótko trzymająca bateria boli odrobinę mniej.

Asystent na nadgarstku

To jest coś, co zmienia komfort użytkowania najbardziej. W Galaxy Watch8 masz dostęp do Google Gemini bezpośrednio z nadgarstka. Dlaczego to takie ważne? Bo często, gdy masz zajęte ręce (czyli w 90% przypadków), wyciąganie telefonu, by o coś zapytać, to trudne zadanie. Tutaj po prostu mówię do zegarka. Gemini to nie jest zwykły asystent – potrafi odpowiedzieć na skomplikowane pytania, pomóc sformułować wiadomość czy szybko znaleźć informację, której potrzebuję „na już”. Jest bardziej dostępny niż na telefonie, bo jest po prostu zawsze pod ręką (a raczej na niej). Dodatkowym plusem jest to, że mam do niego dostęp bez rozpraszaczy w postaci wyskakujących powiadomień w telefonie.

Rozmowy przez Watch8

Zegarek świetnie radzi sobie z połączeniami – mikrofon zbiera głos bardzo dobrze, rozmówcy nie zauważali, że nie mówię do telefonu. Jeśli wybierzesz wersję LTE (i eSim), odbierzesz i wykonasz każde ważne połączenie bez telefonu. To ogromna wolność, choć pamiętaj, że głośnik bywa za cichy przy ruchliwej ulicy – wtedy lepiej ratować się słuchawkami. Bardzo często używałam tej funkcji przy testowaniu tego smartwatcha i Samsunga Galaxy Z Flip 7. Dlaczego? Nie trzeba biegać i szukać po mieszkaniu telefonu, szybkie telefony można odbyć bez jego znajdowania.

Werdykt: Hit czy kit?

Samsung Galaxy Watch8 to potężne narzędzie, które najbardziej docenią osoby, które już mają sartfon Samsung.

Co mi się podobało?

• Asystent Gemini: Dostęp do AI na nadgarstku to „game changer”. Gdy mam zajęte ręce, po prostu mówię do zegarka, a on wyszukuje informacje bez rozpraszania mnie powiadomieniami z telefonu.
• Jakość rozmów: Mikrofon jest świetny. Często rozmawiałam przez zegarek, bez szukania telefonu gdzieś w mieszkaniu (nie zegarek nie gubił połączenia mimo mojego przemieszczania się po mieszkaniu) – rozmówcy nawet nie wiedzieli, że nie trzymam telefonu przy uchu.
• Jasny ekran: widać wszystko nawet w słoneczne dni.

Co mnie irytowało?

• Bateria: Codzienne ładowanie to w 2026 roku wciąż największa bolączka tego systemu. Bardzo ciężko mi było się do tego przyzwyczaić, ale jak już wrzucałam zegarek na ładowarkę indukcyjną 3w1, której używam na co dzień przy każdej wolnej chwili – słaba bateria przestała mnie tak wkurzać.
• Nowe paski: Brak kompatybilności (wstecznej też) jest bardzo nieekonomiczny. Dodatkowo trzeba pamiętać, że przez to już nie założycie do tego smartwatcha jakiegokolwiek paska.

Czy warto? Jeśli masz stary model zegarka Samsunga, masz lub planujesz mieć inne sprzęty tego producenta, a dodatkowo chcesz wejść w świat AI oraz wygodnego sterowania domem – tak. Z tego co czytałam, to zegarek całkiem sprawnie dogaduje się też z innymi telefonami z Androidem. Szukasz komputera na nadgarstku – bierz śmiało, nie zawiedziesz się. Jeśli jednak szukasz zegarka, o którym zapomnisz na tydzień, Watch8 nie jest dla Ciebie.

A jak u Was? Jesteście team „codzienne ładowanie za cenę funkcji”, czy wolicie prostsze zegarki, które trzymają dwa tygodnie? Dajcie znać w komentarzach!

Strach o zawias

Zacznijmy od tego, co czuje każdy, kto pierwszy raz bierze do ręki urządzenie za kilka tysięcy złotych. Dodatkowo z ekranem, który dosłownie przełamuje się wpół. Na początku przy każdym ruchu towarzyszyło mi lekkie drżenie rąk. „Czy to się nie złamie? Czy zawias wytrzyma?”. Bałam się nawet brać go na dwór, bo było zimno, a to zmniejsza elastyczność. Przełamałam się jednak, bo co to za recenzja „z domu”.

Prawda jest taka, że jak już przestajesz drżeć o składanie i rozkładanie, to robi się to sprawnie i wygodnie. Wiadomo, oczywiście nic nie przebije telefonów z klapką z lat mojej nastoletniości, kiedy można było tak fajnie klapać 🙂 Tutaj, to kwestia przyzwyczajenia się do nowej mechaniki i zaufanie temu, że ekran da radę. Bez problemu można złożyć go jedną ręką dodatkowo pomagając sobie inną częścią ciała. Jednak do rozłożenia go – by cieszyć się pełnym, 6,9-calowym ekranem – absolutnie trzeba użyć obu rąk. Do tego dochodzi kwestia wyważenia;środek ciężkości jest tu inny niż w „zwykłych telefonach”, więc dłoń musi się „nauczyć” tego urządzenia na nowo.

Dwa ekrany i zachwyty znajomych

Zewnętrzny ekran FlexWindow ma 4,1 cala i stał się moim głównym zachwytem dotyczącym tego telefonu. Ale to nie widżety zrobiły największą furorę podczas szpanowania składanym smartfonem. Funkcją, która najbardziej spodobała się mi i moim znajomym, jest możliwość podglądu zdjęć z obu stron. Wyobraźcie sobie: robicie komuś zdjęcie, a ta osoba widzi swój podgląd na zewnętrznym ekraniku. Koniec z dziesiątkami powtórek, bo „fryzura nie tak” albo „oczy zamknięte”. Każdy od razu wie, jak wygląda. To drobiazg, ale miły.

Zegarek, widżety na mniejszym ekranie też są wygodne, ale trzeba pamiętać o ich używaniu bez nawykowego otwierania telefonu za każdym razem. Z poziomu małego ekranu można też odpowiadać na wiadomości.

Praca na dzielonym ekranie

Galaxy Z Flip 7 to składany telefon, ale smartfon sam w sobie jak każdy inny, więc nie będę się tu rozwodzić nad ogólnym jego działaniem. Aby odkryć jego pazur trzeba go zgiąć. To właśnie wtedy aktywuje się Flex Mode, który dla mnie jest genialnym wykorzystaniem możliwości. Używałam go jako statyw – nie potrzebujecie niczego, by oprzeć telefon podczas wideorozmowy na WhatsAppie czy robienia wspólnego zdjęcia. Stawiacie go na stole i gotowe. Jako touchpad – góra ekranu wyświetla treść, a dolna działa jako touchpad (filmiki znajdziecie oczywiście na naszych social mediach). Na koniec oczywiście dzielenie ekranu. Możecie jednocześnie oglądać tutorial na YouTube, a na drugim przeglądać gazetkę z lidla. Na robienie notatek jest jednak trochę za mało miejsca. Przy tak długim ekranie (proporcje 21:9) aż się prosi aby iść w multitasking. Jeśli martwisz się jak aplikacje radzą sobie z tą proporcją – nie napotkałam problemów, które utrudniały korzystanie ze stron czy różnych aplikacji.

Dla osób z małymi dłoniami jak ja, przewidziany jest tryb jednej ręki. Samsung pomyślał o tym, jak ułatwić nam dostęp do górnych krawędzi interfejsu bez gimnastyki kciuka. Dodatkowo, po zainstalowaniu dodatkowej aplikacji ze sklepu google „Good Lock” (od Samsunga) mamy możliwość personalizować różne gesty w pobliżu krawędzi.

Good Lock – Twoje centrum dowodzenia i personalizacji

Jeśli standardowe możliwości wizualne i funkcjonalne to dla Ciebie za mało, Samsung przygotował coś ekstra. Good Lock to oficjalna aplikacja Samsunga (dostępna w Galaxy Store), która działa jak „aplikacja” z dodatkowymi modułami. Pozwala ona zmienić niemal każdy element systemu – od wyglądu klawiatury, przez gesty, aż po zaawansowane zachowanie telefonu w trybie Flex. To idealne narzędzie dla osób, które chcą, aby ich Galaxy Z Flip 7 był nie tylko smartfonem, ale też unikalnym gadżetem dopasowanym do stylu życia. Ale uwaga, część funkcjonalności jest dostępna tylko po angielsku.

Oto moduły, które na Flipie dają największe możliwości:

MultiStar (Must-have dla Flipa): To tutaj ustawiamy dodatki związane ze składanym ekranem. Możesz wymusić lepszą obsługę wielu okien czy usprawnić tryb Flex, by dzielenie ekranu na górną i dolną część było jeszcze wygodniejsze.

One Hand Operation+: Flip 7 po rozłożeniu jest dość wysoki. Ten moduł pozwala zdefiniować własne gesty krawędziowe (np. szybkie włączenie latarki czy zrobienie zrzutu ekranu), co ratuje sytuację, gdy masz zajętą jedną rękę lub po prostu masz małe dłonie.

LockStar i ClockFace: Pozwalają ułożyć elementy ekranu blokady jak klocki. Możesz dodać widgety z poziomem baterii wszystkich domowych urządzeń czy pogodą, a także stworzyć własny, unikalny zegar na ekran Always On.

Keys Cafe: Coś dla fanów estetyki Y2K lub pastelowych setupów znanych z TikToka. Możesz stworzyć własną klawiaturę z efektami świetlnymi i dźwiękowymi przy każdym stuknięciu.

Camera Assistant: Daje dostęp do zaawansowanych ustawień aparatu, np. pozwala zmienić sposób, w jaki AI przetwarza zdjęcia zaraz po ich zrobieniu.

CIEKAWOSTKA: Good Lock to nie jest jedna wielka, gigantyczna aplikacja, która obciąża system. Instalujesz tylko te moduły, których faktycznie potrzebujesz, dzięki czemu telefon nadal działa błyskawicznie.

Aparat czyli raz zachwyt, raz dramat

Jeśli chodzi o zdjęcia, Galaxy Z Flip 7 to mnie nie ujął. W dzień, dzięki 50MP, zdjęcia są ostre, nasycone i po prostu ładne. Selfie robione głównym aparatem (przy użyciu podglądu na małym ekranie) deklasują każdą tradycyjną kamerkę przednią. Tutaj nie mam zastrzeżeń.

Niestety, wieczorem sytuacja się zmienia. Zdjęcia w trudnych warunkach oświetleniowych to dramat. Pojawia się ziarno, detale znikają w ciemnościach, a tryb nocny potrafi dodać zdjęciom nienaturalnego, sztucznego wyglądu. Jeśli Waszym priorytetem jest fotografia albo jeszcze fotografia nocna, to zdecydowanie nie ten adres. Zdjęcia w trudniejszych (nawet nie „trudnych”) warunkach oświetleniowych są rozczarowujące jak na markę Samsung.

Samsung stawia na AI

Skoro wspomniałam o aparacie, to nie sposób pominąć tematu, który teraz wyskakuje z każdej lodówki: AI. W Samsungu Galaxy Z Flip 7 sztuczna inteligencja (czyli Galaxy AI) jest widoczna na każdym kroku, nawet na tym małym, zewnętrznym ekraniku. Najciekawszym bajerem jest Gemini Live – możecie normalnie „pogadać” z asystentem bez otwierania telefonu.

AI siedzi też głęboko w samym aparacie i stara się „ratować” fotki, kiedy tylko może. Ale to, co wywołało u mnie i moich znajomych najwięcej śmiechu, to funkcje kreatywne. Możecie np. obrysować coś na zdjęciu, a telefon sam to wytnie albo zamieni Wasz szybki szkic w całkiem niezły rysunek. Czy to jest funkcja, bez której nie da się żyć? Absolutnie nie. Ale czy to świetny bajer i zabawa podczas spotkania ze znajomymi? Zdecydowanie tak! Na ten moment traktuję to jednak bardziej jako cyfrowy gadżet i „poprawiacz humoru” niż narzędzie do pracy, ale muszę przyznać – Samsung zrobił to bardzo dobrze, co widać też na filmikach krążących po internecie.

Bateria i ładowanie

Bateria ma 4300 mAh, to nie jest źle. W codziennym, mieszanym użytkowaniu wytrzymuje cały dzień, co przy wąskim telefonie jest całkiem dobrym wynikiem. Bateria nie może być zbyt gruba, bo złożony telefon byłby wtedy cegłówką. Tutaj nie mam zastrzeżeń. Pojawiają się one jednak przy prędkości ładowania.

Coś, co jest określone jako „szybkie ładowanie” w Z Flip 7 wcale takie nie jest. Naturalne dla mnie jest porównanie go do iPhona, i niestety – Samsung zostaje w tyle. 25W przewodowo to w 2026 roku zdecydowanie za mało. Na osłodę zostaje ładowanie indukcyjne, które jest i przy pracy biurowej sprawdza się bardzo dobrze. Jeśli ktoś miałby wątpliwości działa zarówno na złożonym, jak i rozłożonym telefonie. To wygodne, bo w nocy po prostu odkładałam go na podstawkę poziomo, a w ciągu dnia, gdy siedziałam przy kompie, to ładował się w rozłożonym trybie.

Czy warto dać mu szansę?

Samsung Galaxy Z Flip 7 to telefon pełen charakteru. Każda sztuka z dostępnej palety kolorystycznej bez wątpienia zwraca uwagę. Składanie i rozkładanie też powoduje zaciekawienie osób trzecich. Wiele ciekawskich patrzyło co ja tam mam, był to częsty temat pierwszej rozmowy. Niesamowite możliwości personalizacji oraz to, że można go złożyć i zajmuje wtedy mniej miejsca działają na plus. Z drugiej jednak strony trzeba się pogodzić się ze słabszymi zdjęciami po zmroku, zwiększoną awaryjnością i zupełnie innym wyważeniem niż to, w tradycyjnych telefonach.

Czy warto? Dałam mu drugą szansę i naprawdę mnie urzekł, ale nie zmieniłam zdania w kwestii, że jest to głównie gadżet. Aplikacja Good Lock daje niesamowicie dużo możliwości dostosowywania telefonu do tego jak go używam, bawienie się jej możliwościami dało mi mnóstwo frajdy. Jeśli szukacie właśnie czegoś takiego, powiewu świeżości i funkcji, których nie ma żaden klasyczny smartfon (jak statyw czy podwójny podgląd), to zdecydowanie tak. To telefon, który uczy nowej kultury pracy i zabawy. Zrobiłam mały research wśród znajomych, czy ktoś używa modeli tego typu (w 100% to kobiety! :p) i każda była zadowolona. Nie ma jednak co się łudzić. Dopłacamy za bajery, więc gdzieś budżet był szczuplejszy i coś trzeba było zrobić trochę gorsze.

Zastanawiasz się nad telefonem tego typu? Czy jednak coś innego jest dla Ciebie ważniejsze? Czekam na Twoją opinie!

OnePlus Watch Lite – elegancja i komfort

OnePlus Watch Lite jest lekkim oraz wąskim zegarkiem. Gdyby nie wyświetlacz AMOLED, można by nawet mieć wrażenie, że jest to tradycyjny zegarek. Jego niewielka waga jest dużą zaletą podczas codziennego noszenia, jednak dla mnie tarcza jest trochę za duża. Moim zdaniem jest to raczej zegarek dla mężczyzn lub osób, które lubią wyraźne, duże akcesoria. Warto dodać, że luksusowy design idzie w parze z nowoczesnością – zegarek oferuje unikalną funkcję jednoczesnej synchronizacji z dwoma telefonami (np. Android i iOS), co docenią osoby łączące obowiązki służbowe z prywatnymi.

Stalowa koperta, która rzuca się w oczy

Dzięki wykonaniu ze stali nierdzewnej 316L urządzenie jest odporniejsze na zarysowania i ma estetyczny wygląd. Mam wersję srebrną z jasnoszarym paskiem. Pasek wykonano z syntetycznego kauczuku (FKM), który jest niezwykle odporny na substancje chemiczne i temperatury, a do tego trwały i elastyczny.

Wyświetlacz i dotyk

1,46-calowy ekran AMOLED o rozdzielczości 464 x 464 px to czysta przyjemność dla oczu. Jest nie tylko jasny i kontrastowy, ale przede wszystkim niezawodny. Szczytowa jasność 3000 nitów, która dostępna jest w trybie sportowym, gwarantuje czytelność nawet w samo południe. Przydatną funkcją jest Aqua Touch, która sprawia, że kropelki wody nie wywołują przypadkowych kliknięć na ekranie.

Funkcje sportowe i GPS

Zegarek oferuje łącznie aż 100 aktywności, w tym 11 profesjonalnych trybów treningowych. Dla osób ceniących czas stworzono funkcję automatycznego wykrywania sześciu rodzajów ćwiczeń. Bardzo ciekawym rozwiązaniem jest tryb badmintona, który mierzy prędkość zamachu i rodzaj uderzeń (wymaga noszenia zegarka na ręce trzymającej rakietę).

Prywatny trener

Biegacze mogą skorzystać z wyliczania progu mleczanowego oraz wirtualnego pacemakera. Sprawdzenie progu mleczanowego wymaga jednak specyficznego treningu trwającego co najmniej 10 minut na płaskim terenie przy tętnie powyżej 60% maksymalnego. Wirtualny pacemaker pomaga utrzymać ustalone tempo zarówno początkującym, jak i zaawansowanym biegaczom. Nad precyzją trasy czuwa dwupasmowy GPS, który odbiera sygnały o dwóch różnych częstotliwościach, co minimalizuje błędy w gęstej zabudowie. Choć analityka jest imponująca, warto zachować dystans do wyników przy bardzo intensywnych treningach – przy gwałtownych zmianach tempa pomiar tętna może mieć lekkie opóźnienia względem pasów napiersiowych. Niemniej dla amatorów sportu te metryki są w pełni wystarczające i wiarygodne.

Szybka kontrola stanu zdrowia

Smartwatch oferuje rozbudowany system kontrolowania wskaźników zdrowotnych. Funkcja szybkiego przeglądu (60s) sprawdza tętno, natlenienie krwi (SpO2), a także sztywność tętnic oraz wiek naczyniowy. Analiza snu i stresu pozwala monitorować regenerację, choć funkcja stresu bywa momentami nadwrażliwa. Monitoring cyklu opiera się na ręcznym wprowadzaniu danych, ale można samodzielnie śledzić wahania temperatury nadgarstka. Dla szukających spokoju przygotowano świetne ćwiczenia oddechowe.

Bateria

Temat baterii w OnePlus Watch Lite budził najwięcej emocji, zwłaszcza po pogłoskach o 10 dniach pracy bez ładowania. Postanowiłam zweryfikować te informacje i rzeczywistość wygląda nieco inaczej, choć wciąż bardzo korzystnie. Przy intensywnym użytkowaniu ze wszystkimi włączonymi funkcjami monitorowania, zegarek wytrzymuje od 4 do 5 dni. Jest to wynik znacznie lepszy niż w przypadku zaawansowanych zegarków z systemem Wear OS, które trzeba ładować niemal co noc. Przy zwykłym, codziennym użytkowaniu wytrzymywał mi koło 7 dni. Dodatkowo funkcja szybkiego ładowania sprawia, że 10 minut na ładowarce wystarczy, aby zegarek przetrwał kolejny pełny dzień.

Dyskusyjna wodoodporność

Zegarek posiada certyfikaty 5ATM oraz IP68, co pozwala na pływanie w basenie. Należy jednak pamiętać, że gorący prysznic, sauna czy słona woda morska (bez opłukania) mogą uszkodzić uszczelki. Ważne: uszkodzenia wynikające z zalania nie są objęte gwarancją, więc warto unikać wrzątku pod prysznicem.

OnePlus Watch Lite i dwa telefony

Niezwykle praktycznym rozwiązaniem, które wyróżnia OnePlus Watch Lite na tle konkurencji, jest funkcja Dual-Phone Pairing. Jak to zrobić znajdziecie na naszych social mediach. Pozwala na jednoczesne sparowanie zegarka z dwoma telefonami i synchronizację powiadomień z obu naraz (np. Android + iPhone lub dwa Androidy, NIE działa dla dwóch iPhone). Przypadnie do gustu osobom używających dwóch telefonów np. jako służbowy i prywatny. Używałam tego rozwiązania i wszystkie powiadomienia są czytelnie oznaczone, więc od razu wiemy, z którego telefonu pochodzi dany komunikat. To ogromna wygoda, która pozwala na błyskawiczną selekcję tego, co w danej chwili wymaga naszej uwagi.

Zegarek wyposażono również w wbudowany mikrofon i głośnik, co pozwala na odbieranie i inicjowanie połączeń bezpośrednio z nadgarstka. Możesz się poczuć jak James Bond i gadać do zegarka, choć warto pamiętać o zasięgu Bluetooth (około 10-20 metrów od telefonu). Jak wypada jakość rozmów? Moim zdaniem – można taką rozmowę przeprowadzić bez problemu, ale nie oczekujmy jakościowego szaleństwa. Głos rozmówcy jest słyszalny poprawnie, a nas słychać całkiem nieźle, jednak przy większym hałasie otoczenia zdecydowanie lepiej sięgnąć po słuchawki lub telefon. Traktuję to jako bardzo przydatną funkcję awaryjną, która w tej klasie cenowej jest dużym atutem.

Twoje zdjęcie na tarczy

Personalizacja jest banalnie prosta dzięki aplikacji OHealth. Możesz załadować do ośmiu własnych zdjęć, a nawet animacje GIF/MP4 jako tarcze zegarka. Możesz też dowolnie konfigurować widżety, tworząc zestaw narzędzi idealnie skrojony pod Twoje potrzeby.

Dlaczego warto wybrać OnePlus Watch Lite?

Dlaczego warto? OnePlus Watch Lite to doskonały wybór dla kogoś, kto ceni luksusowy wygląd, świetny ekran i solidne dane zdrowotne, a jednocześnie woli rzadziej sięgać po ładowarkę kosztem braku płatności czy dodatkowych aplikacji.

Na co trzeba uważać?

Decydując się na ten model, musisz zaakceptować pewne kompromisy wynikające z zastosowania autorskiego systemu operacyjnego:

Funkcje po aktualizacji – zapowiadana przed premierą funkcja EKG wymaga aktualizacji oprogramowania.

Brak płatności zbliżeniowych – mimo obecności modułu NFC, zegarek na razie nie obsługuje płatności.

Zamknięty ekosystem – brak dostępu do sklepu z aplikacjami oraz brak natywnych map Google czy Spotify.

Ograniczona komunikacja – powiadomienia (SMS, Messenger, WhatsApp) służą wyłącznie do odczytu i nie ma możliwości odpisania na nie z poziomu zegarka. Rekompensuje to jednak wspomniana wyżej możliwość prowadzenia rozmów głosowych, co nie jest standardem w każdym budżetowym smartwatchach.

Wyzwania synchronizacji – o ile Dual-Phone Pairing działa świetnie, o tyle eksport danych do zewnętrznych aplikacji wymaga pośrednictwa OHealth.

OnePlus Watch Lite to doskonały wybór dla kogoś, kto ceni luksusowy wygląd i solidne dane zdrowotne, a jednocześnie jest w stanie zaakceptować brak płatności zbliżeniowych czy dodatkowych aplikacji w zamian za rzadsze sięganie po ładowarkę.

FAQ

Czy działa z iPhonem? Tak (iOS 14.0+), wspiera nawet jednoczesne połączenie z Androidem i iPhone’em.

Czy posiada płatności zbliżeniowe? Nie, NFC służy tylko do kart dostępu i inteligentnych zamków.

Jak długo trzyma bateria? Realnie 4-5 dni przy intensywnym użyciu.

Przetestowałam ten sprzęt, by sprawdzić, czy faktycznie jest tak wygodny, jak obiecuje producent, i czy „życie bez Google” jest dla przeciętnego użytkownika trudne. Na instagramie i TikToku wrzucałam z nim codzienne filmiki w serii „24 sposoby na wykorzystanie tabletu”.

PaperMatte – ulga dla oczu

Pewnie słyszeliście o naklejkach na ekran, które mają dać uczucie pisania po kartce papieru. Tutaj nie trzeba nic naklejać, bo ten wyświetlacz po prostu taki jest. W modelu MatePad 12 X zastosowano 12-calowy panel IPS LCD o wysokiej rozdzielczości z matowym szkłem. W praktyce oznacza to koniec walki z refleksami światła i podkreślaniem odcisków palców. Możesz pracować w parku w słoneczny dzień albo siedzieć pod lampą w biurze, a ekran nie będzie działał jak lustro.

Przesuwając palcem po wyświetlaczu, czujesz delikatną fakturę, a nie śliskie szkło. Mimo matowej powłoki kolory pozostają żywe, a wysoka jasność i odświeżanie 144 Hz gwarantują świetną czytelność i płynność obrazu. Oczy męczą się znacznie wolniej, co jest kluczowe przy wielogodzinnej nauce czy czytaniu e-booków. Jak pokazywałam w jednym z dni serii „co można robić na tablecie”, ten tablet można ławo zamienić w czytnik – jednym kliknięciem na tryb „czarno-biały”.

Klawiatura i rysik

Huawei sprzedaje ten sprzęt jako narzędzie kreatywne i biurowe, więc szczególną uwagę zwróciłam na dołączone akcesoria. Moje wrażenia z używania rysika M-Pencil Pro są bardzo pozytywne. Czucie „papieru” pod końcówką jest bardzo przyjemne, co sprawia, że notowanie odręczne staje się naturalne i precyzyjne. Wysoka czułość na nacisk i brak zauważalnych opóźnień sprawiają, że rysik sprawdza się nie tylko przy notatkach czy kolorowaniu, które daje mnóstwo frajdy, ale również jako element sterujący. Często wygodniej jest nawigować po systemie precyzyjnym rysikiem zamiast palcem. Możliwość przypisania skrótów do podwójnego dotknięcia albo uszczypnięcia rysika bardzo poprawia komfort pracy. Rysik ładujemy indukcyjnie przez umieszczenie go w konkretnym miejscu na krawędzi tabletu.

Do zestawu często dołączana jest też magnetyczna klawiatura. Mimo lekkiej konstrukcji, zestaw jest zaskakująco stabilny. Magnesy trzymają mocno, co pozwala na wygodne pisanie nawet na kolanach. Klawisze mają przyjemny skok, co sprzyja dłuższemu pisaniu. Należy jednak pamiętać, że klawiatura nie posiada touchpada, więc wszelkie kliknięcia wymagają sięgnięcia dłonią (lub wspomnianym rysikiem) do ekranu. Tablet wykrywa klawiaturę oraz rysik bardzo sprawnie, przez cały czas testów nie miałam ani razu problemów z połączeniem jednego z drugim.

Wydajność i kwestia usług Google

Sercem tabletu jest wydajny procesor wspierany przez 12 GB pamięci RAM, co w zupełności wystarcza do płynnej pracy systemu HarmonyOS 4.3. Największą obawą użytkowników jest zazwyczaj brak fabrycznych usług Google. Z perspektywy osoby mniej technicznej może to wydawać się barierą, ale w mojej ocenie jest to utrdnienie, ale do przejścia. Tablet jest pod tym względem bardzo „pomocny” – jeśli jakaś aplikacja wymaga dodatkowych bibliotek do działania, system wyświetla jasne instrukcje, co znacznie ułatwia sprawę osobom mniej zaawansowanym technologicznie.

Większość popularnych aplikacji działa bez zarzutu, a dostęp do Gmaila czy YouTube’a można uzyskać poprzez narzędzia emulujące środowisko Google lub przeglądarkę. Podczas testów napotkałam tylko jeden specyficzny problem. Aplikacja ChatGPT raz na jakiś czas odmawiała odpowiedzi, sugerując „podejrzany ruch sieciowy”, co najpewniej wynika ze specyfiki działania emulatorów. Poza tym incydentem system działał stabilnie. Używałam go do grania w niewymagające gry, klejenia filmiów w CapCut, robienia notatek na dzielonym ekranie i w każdym przypadku działał bardzo płynnie.

Bateria

Ogromną zaletą urządzenia jest bateria o pojemności ponad 10 tysięcy mAh zamknięta w bardzo smukłej obudowie. Przy typowym, mieszanym użytkowaniu ładowarka jest potrzebna co ładowarka jest potrzebna co 2-3 dni, co przy takiej wydajności działania jest naprawdę dobrym wynikiem. Nawet jeśli zapomnimy o ładowaniu w nocy, szybkie ładowanie 66 W pozwoli, uzupełnić ją do pełna w około 80 minut. Przed zakupem warto jednak wiedzieć o pewnych ograniczeniach konstrukcyjnych. MatePad 12 X nie posiada slotu na kartę SIM (korzystamy tylko z Wi-Fi) ani miejsca na kartę pamięci microSD, więc jesteśmy ograniczeni do wbudowanych 256 GB. Aparaty – tylny i przedni – są wystarczające do skanowania dokumentów i wideorozmów, ale nie zastąpią dobrego smartfona. Podczas testowania aparatu testowałam sytemowe naklejki na zdjęcia. Są, ale dla mnie to relikt przeszłości. Generalnie, to zdecydowanie nie jest dobry wybór do robienia zdjęć.

Huawei MatePad 12 X ma plusy i minusy

Moim zdaniem, ale sprawdzałam też opinie innych testerów Huawei MatePad 12 X to naprawdę dobry tablet do codziennej pracy. Matowy ekran i dobra bateria, która dzięki inteligentnemu zarządzaniu energią w systemie HarmonyOS pozwala na godziny pracy nawet przy intensywnym dniu to duże zalety tego sprzętu.Dodatkowo, tablet nie ma tendencji do przegrzewania się, a szybkie ładowanie 66 W ratuje sytuację w awaryjnych momentach – wystarczy krótka przerwa na kawę, by zyskać kilkadziesiąt procent energii. Do niewątpliwych zalet należy zaliczyć także świetne nagłośnienie składające się z sześciu głośników, które sprawia, że multimedia brzmią czysto i donośnie.

Z drugiej strony musimy pamiętać o pewnych kompromisach. Dla wielu osób brak czytnika linii papilarnych (zastąpionego rozpoznawaniem twarzy) oraz brak slotu na kartę SIM czy kartę pamięci mogą być odczuwalne. Trzeba też zaakceptować fakt, że klawiatura bez touchpada wymusza częstszy kontakt z ekranem, a brak natywnych usług Google wymaga odrobiny cierpliwości przy pierwszej konfiguracji urządzenia. Mimo to, w ogólnym rozrachunku, sprzęt ten broni się solidnym wykonaniem i brakiem problemów z degradacją ogniwa, co obiecuje spokojne użytkowanie przez kilka najbliższych lat.

Podsumowując, Huawei MatePad 12 X to świetny wybór dla studentów, uczniów i osób pracujących z tekstem, które szukają urządzenia do pracy i relaksu. Jeśli jesteś w stanie poświęcić chwilę na wstępną konfigurację aplikacji oraz jesteś w stanie przymknąć oko na delikatne omijane problemu braku usług google – otrzymasz sprzęt klasy premium z ekranem, który deklasuje konkurencję w kwestii komfortu czytania.

Wygląd i wygoda: na spacer i do biura

Pierwsze wrażenie? Mi się podoba. Na pewno nie wygląda jak komputer treningowy, więc spokojnie można go nosić nie tylko na siłowni. Jest minimalistyczny, zgrabny i pasuje zarówno do dresu, jak i do biurowej koszuli. Ja noszę go całodobowo (24/7) i jest na tyle wygodny, że praktycznie zapominam, że mam go na ręce – również podczas snu. Nocą niezwykle mi się przydaje – ale o tym później. Miękki silikonowy pasek nie podrażnia skóry, a ekran chroni wytrzymałe szkło – w przypadku standardowego użytkowania nie ma potrzeby dokupowania dodatkowych szkieł zabezpieczających.

Wyświetlacz AMOLED to ogromny plus. Co to w praktyce oznacza? Jest jasny i doskonale czytelny w pełnym słońcu (sprawdzone). Co ciekawe, można sobie ustalić wielkość czcionki, więc jeśli powoli zaczyna brakować Ci ręki, aby przeczytać, co znajduje się na zegarku – będzie to spore ułatwienie.

Koperta jest wykonana z polimeru i jest solidna (czytałam opinie, że nie ma luksusowego „premium feel” – ale ja nie wiem, co to nawet znaczy). Dla mnie Garmin Vivoactive 6 jest wykonany bardzo estetycznie. Nie jest za gruby, nic nie wystaje, wygląda i czuje się go naprawdę dobrze. Nie zapominajmy, że jest to jednak zegarek sportowy. Dostajemy więc też w pakiecie świetną wytrzymałość i wodoszczelność. Zegarek bez problemu znosi kąpiele, zmywanie, basen i ucieczkę przed ulewą. Mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że jest to sprzęt funkcjonalny i estetyczny, który wytrzyma „domowy poligon”. Czy już widać, że jestem fanką Garmina? 😀

Bateria: coś, co uwielbiam

Przyznam szczerze, że miałam problemy z tym akapitem, bo ciężko mi było zapamiętać, kiedy ładowałam zegarek ostatnio. Przyłożyłam się, tzn. zapisałam sobie, i już wiem, że jest to około 10 dni. Bez treningów, tylko takie codzienne użytkowanie z włączonymi powiadomieniami, płatnościami itp. Bez treningów, tylko takie codzienne użytkowanie z włączonymi powiadomieniami, płatnościami itp.

Tak jak wspomniałam wcześniej, noszę go cały czas, w tym również w nocy – dzięki temu spokojnie mogę sprawdzać, czy wstaję rano zmęczona, bo miałam zły jakościowo sen, czy z innych powodów. Mam wyłączony Always-On Display (AOD) – czyli cały czas włączony ekran – oraz ciągły pomiar tlenu we krwi (Pulsoksymetr 24/7). Włączone znacząco skracają ten czas; czytałam, że nawet do 4–5 dni. Ładowanie od zera do pełna trwa ok. 1,5–2 godziny. Przy włączonym trybie treningu dwa razy (godzinny spacer i basen) Garmin wytrzymał 7 dni. Uważam, że bateria to duży atut tego multisportowego zegarka, więc jeśli Twój model wyładowuje się bardzo szybko, to najprawdopodobniej oznacza, że masz włączone bateriożerne dodatki.

Codzienne Zdrowie zamiast Triathlonu (Body Battery i Sen)

Jeżeli, tak jak ja, sport uprawiasz okazjonalnie, z pewnością zastanawiasz się: po co aż 80 profili sportowych? Vivoactive 6 ma za zadanie przekładać zaawansowaną technologię na użyteczne, codzienne wskaźniki zdrowia, a sport jest tylko dodatkiem. Muszę przyznać, że ten smartwatch na pewno bardzo motywuje do nawet prostych aktywności. Jeśli długo się nie ruszasz, nie wyświetla jedynie komunikatu „Rusz się”, ale podpowiada też, jakie proste ćwiczenia możesz wykonywać przez 30s.

Sen i Body Battery: Body Battery, Sleep Coach, Nap Detection

Body Battery to taki parametr, który mówi Ci, czy masz jeszcze energię na coś, czy już lepiej się położyć albo wybrać szydełkowanie. Funkcja Sleep Coach nie tylko zlicza godziny, ale na podstawie Twojej historii i zmęczenia, podpowiada, ile snu faktycznie potrzebujesz. Co więcej, jeśli zdarza Ci się skorzystać z popołudniowej drzemki, zegarek automatycznie to wykrywa (Nap Detection) i aktualizuje dane o zdrowiu. Jeśli w trakcie dnia usiądziesz na chwilę z książką, zegarek również to wykryje i podniesie Body Battery o kilka punktów.

Rano dostajemy Morning Report – zamiast szukać w aplikacji, dostajesz od razu: jakość snu, stan regeneracji i propozycję treningu na dany dzień. Dla mnie było to przydatne i ciekawe jedynie na początku testowania, nie traktuję tego jako wyznacznik czegokolwiek, raczej jako ciekawostkę. Najbardziej lubię analizować sen – czy to, jak się czuję, ma odzwierciedlenie w ostatniej nocy. Mam jeszcze jedno spostrzeżenie – Mama powtarzała mi, że jak późno chodzę spać, to tracę „dobry” sen. I faktycznie! Na zegarku też widać, że im później pójdę spać, tym mniej mam snu głębokiego.

Sportowe bajery: darmowe plany i brak wysokościomierza

Mimo, że jestem po trzydziestce, to nie zamierzam startować w Triathlonie, a nawet nie biegam, bo czekam na operację kolana. Jeśli jednak boisz się, że skoro masz już zegarek sportowy, zechce Ci się zacząć biegać – Garmin Vivoactive 6 ma darmowe plany treningowe, które dostosują się do Twojej formy i regeneracji (odczytanej z Body Battery). Idealne, jeśli po prostu chcesz zacząć się ruszać, a nie biegać wyczynowo. Smartwatch sprawdza też dynamikę biegu, czyli np. kadencję (długość kroku). W moim przypadku wiem, czy powinnam poprawić swoją technikę, biegnąc za oddalającym się dzieckiem na rowerze.

Tryb „Trenera” to idealne rozwiązanie dla początkujących. W aplikacji jest dostępnych mnóstwo ćwiczeń, a zegarek wyświetla na ekranie animacje, pokazujące, jak prawidłowo wykonać ruch. Jeśli boisz się siłowni, bo nie wiesz, jak wykonać ćwiczenie, nie masz ochoty nikogo pytać, to na pewno Ci pomoże – „Garmin Vivoactive 6 smartwatch dla introwertyków”. Garmin dba też o małe przerwy na ruch podczas długiego siedzenia i zamiast „rusz się” wyświetla propozycje krótkich ćwiczeń z wizualizacją.

Warto w tej sekcji wspomnieć, że Vivoactive 6 nie ma wysokościomierza barometrycznego. To duży minus, jeśli planujesz górskie wędrówki i potrzebujesz dokładnego pomiaru pięter czy wzniesień. Jeśli jednak Twoja aktywność to głównie płaski teren, nie odczujesz tego braku.

Przetestowałam też zegarek na basenie. Poniżej znajdziecie przykładowe screeny z aplikacji, jakie parametry można sprawdzać. Do każdej aktywności możemy dostosować sobie ekrany wedle potrzeb. Możliwości personalizacji jest naprawdę dużo.

Funkcje „Smart” Vivoactive 6: Garmin Pay, Muzyka i Powiadomienia

Jeśli cenisz sobie prywatność, na pewno spodoba Ci się fakt, że jeśli ściągniesz gdzieś zegarek, to niepowołane osoby nie odczytają treści Twoich powiadomień. Będą jedynie widzieć, z jakiej aplikacji dostajesz powiadomienia i kto do Ciebie pisze, ale nie ich treść.

Garmin Pay

• Biegasz bez telefonu? Płać zegarkiem.
• Masz ręce zajęte dzieckiem i zakupami? Płać nadgarstkiem w sekundę.
• Absolutny must-have, jeśli cenisz sobie wygodę i nie masz ochoty wygrzebywać karty przy kasie.

Wbudowana pamięć

Zegarek ma wbudowane 8 GB pamięci, czyli dwukrotnie więcej miejsca na playlisty niż w poprzedniku. Możesz wgrać muzykę ze Spotify (lub innych serwisów) bezpośrednio na zegarek. Wystarczy sparować słuchawki Bluetooth i biegać lub spacerować bez zabierania ze sobą smartfona. Warto jednak wspomnieć, że na basenie muzyki sobie nie posłuchasz, bo Bluetooth nie działa pod wodą.

Powiadomienia i inne

Powiadomienia z telefonu przychodzą szybko i są czytelne. Dzięki nim od razu wiem, czy muszę w pośpiechu szukać telefonu, czy mogę zostawić to „na później” albo po prostu na nigdy.

Spory plus przy nocnym wstawaniu do dzieci to latarka. Używam jej bardzo często, żeby rzucić delikatne światło, jak podaję dziecku pić, lub trochę mocniejsze, jak sprawdzam stan podłogi, żeby nie nadepnąć na zabawkę.

Smart Wake Alarm to w założeniu budzenie w fazie płytkiego snu, by nie mieć problemu ze wstaniem. W praktyce jednak ta funkcja jest trochę niedopracowana i często zdarza się, że zegarek czeka na koniec 30-minutowego okna i budzi silną wibracją. Z kolei funkcja Find My Phone działa i sprawdza się u mnie genialnie – bardzo często nie wiem, gdzie porzuciłam telefon. Po wywołaniu telefonu odtwarza on głośny dźwięk, a dodatkowym bajerem jest zaznaczenie na zegarku siły sygnału jako wskazówka, czy uszy nas nie zawodzą. Używam Garmina z iPhone’em i mimo tego, że czytałam w opiniach, że telefon nie dzwoni, jeśli jest w trybie cichym (przełączony ten pstryczek z boku telefonu), to u mnie tarabani normalnie.

Personalizacja i bezpieczeństwo (Wzywanie pomocy, IQ Store)

Czymś, na co trzeba na początku poświęcić sporo czasu, to odnalezienie się w nawigacji. Vivoactive 6 ma mnóstwo opcji personalizacji i naprawdę warto poświęcić chwilę i dopasować wszystkie ekrany do swoich potrzeb. Bez obaw – Garmin bardzo dobrze dba o użytkowników i daje mnóstwo wskazówek, jak to zrobić zarówno na zegarku, jak i mailowo – przychodzą maile z filmikami instruktażowymi – czy w aplikacji. Można nawet ustawić inny wygląd zegarka w ciągu dnia i w nocą. Znam markę od dłuższego czasu, wiem, czego najczęściej używam, więc mogłam od razu to skonfigurować pod siebie. Nowemu użytkownikowi pewnie zajmie to chwilę, ale naprawdę warto. W szczególności przydatne może być to podczas sportu, aby wystarczył szybki rzut oka na swoje bieżące parametry. Można ich wyświetlić aż do 8 różnych na jednym ekranie!

Jako tarcze można sobie ustawić względnie tradycyjną, własne zdjęcia albo dzięki Garmin Connect IQ Store mieć dostęp do tysięcy darmowych i płatnych tarcz. Możesz na nich dowolnie zmieniać kolory, akcenty oraz dane wyświetlane na stałe (tętno, kroki, Body Battery). Trzeba jednak z tym uważać, bo choć ten sklep z aplikacjami oferuje tysiące opcji, to warto pamiętać, że niektóre tarcze lub aplikacje stworzone przez zewnętrzne firmy mogą być mniej wydajne i szybciej zużywać baterię. Dzięki nim można jednak zamienić swojego Garmina w prawdziwy kombajn.

Wzywanie pomocy

W sytuacji zagrożenia, Garmin Vivoactive 6 umożliwia wzywanie pomocy za pomocą funkcji bezpieczeństwa zintegrowanej z zegarkiem. Aby działała, trzeba jednak skonfigurować kontakty alarmowe w aplikacji Garmin Connect w smartfonie. Gdy będzie potrzebna pomoc, wystarczy przytrzymać przycisk, aż zegarek zacznie odliczanie. Po jego zakończeniu Twoje kontakty otrzymają wiadomość SMS lub e-mail z informacją o Twojej lokalizacji i potrzebie pomocy.

Warto przy tym pamiętać, że telefon musi być w zasięgu i połączony z zegarkiem przez Bluetooth, a przesyłanie danych wymaga aktywnego pakietu internetowego w smartfonie. Zegarek nie połączy się jednak bezpośrednio ze służbami ratunkowymi (np. pogotowiem ratunkowym) – wiadomość trafi wyłącznie do zapisanych wcześniej kontaktów alarmowych.

Czy jest coś, co mi się nie podoba

Czymś, co trochę mi przeszkadzało, jest sensor, który czasami zbyt mocno przyciemnia ekran zegarka w ciemniejszych pomieszczeniach. Dodatkowo nie zawsze idealnie szybko działa wybudzanie ekranu, kiedy obrócę zegarek, aby na niego spojrzeć, ale nie jest to jakieś bardzo męczące.

Dla kogo jest Garmin Vivoactive 6?

Podczas pisania tej recenzji przyszła do mnie myśl, że dzięki temu, że Garmin Vivoactive 6 to zaawansowany zegarek sportowy, który jednocześnie działa jak bardzo wygodny i dyskretny smartwatch, może być ciekawym prezentem dla nowoczesnego seniora! Trzeba będzie go na początku wspomóc z personalizacją i wyłączeniem wielu zbędnych parametrów, ale jako całokształt, powinien sprawdzić się doskonale.

Garmin Vivoactive 6 oczywiście idealnie sprawdzi się dla użytkownika „Codziennego”, który przede wszystkim ceni sobie święty spokój i wygodę. Zamiast ładować zegarek co noc (jak w przypadku konkurencji), zyskujesz nawet 10 dni pracy na baterii, co pozwala na ciągłe monitorowanie snu i oczywiście odbieranie powiadomień w ciągu dnia. Dzięki Garmin Pay i muzyce offline możesz zostawić telefon w domu podczas szybkich zakupów czy spaceru. Jednocześnie zegarek ten to doskonały wybór, jeśli cenisz sobie zdrowy styl życia i chcesz kontrolować postępy, nie wydając przy tym mnóstwa pieniędzy.

Podsumowując

Garmin Vivoactive 6 to świetny, uniwersalny smartwatch fitness za rozsądną cenę. Idealnie sprawdzi się dla sportowców amatorów, osób zainteresowanych zdrowiem i każdego szukającego uniwersalnego zegarka fitness z fantastyczną baterią. Stosunek jakości do ceny jest trudny do pokonania w tej półce cenowej.

Jeśli nie planujesz intensywnego, codziennego biegania, a priorytet to elegancja, wygoda i funkcjonalność – Vivoactive 6 to ŚWIETNY WYBÓR!

Czego szukasz w zegarkach sportowych? A może interesuje Cie tylko używanie go jako smartwatcha z dobrą baterią? Jakie inne modele bierzesz pod uwagę?

Pierwsze wrażenia i zawartość zestawu

Pierwsze wrażenia są całkiem pozytywne, chociaż przy odpakowywaniu kilka razy słyszałam jakieś trzaski – ich źródłem okazała się być zapadka od pojemnika na kurz. Mova P50 Pro Ultra robi wrażenie solidnie wykonanego i nowoczesnego urządzenia. Dzięki kompaktowym wymiarom i eleganckiej, minimalistycznej obudowie, robot bez problemu wkomponuje się w większość wnętrz, ale ponawiam opinię – nie jest to element dekoracyjny. Sama stacja dokująca, choć wymaga nieco przestrzeni, jest rozsądnie zaprojektowana. Przy szukaniu miejsca w swoim domu warto pamiętać o zostawieniu miejsca z góry, na podniesienie pokrywy i wymianę wody.

W pudełku znajdziemy zestaw gotowy do startu: robot, stacja, narzędzie do czyszczenia, a nawet roztwór czyszczący MOVA (250 ml). Warto zapamiętać, że producent nie dołącza dodatkowych worków na kurz ani zapasowych mopów – to trzeba będzie dokupić. Konfiguracja i pierwszy montaż zajmują chwile, większe problemy sprawił mi pierwszy rejs odkurzacza. Początkowe instrukcje są jasne, a aplikacja Mova Home prowadzi użytkownika krok po kroku, pomagając zainstalować urządzenie. Zarówno w aplikacji jak i w książeczce dołączoej do zestawu znajdziecie instrukcje po polsku.

Specyfikacja Techniczna: Obietnice vs Rzeczywistość

Przechodząc do konkretów, MOVA P50 Pro Ultra na papierze wygląda imponująco. Producent chwali się potężną mocą ssania 19 000 Pa, co plasuje robota w rynkowej czołówce. Niektórzy narzekają na słabą baterie – 5200 mAh, co faktycznie dało się zauważyć podczas naszych testów, ponieważ szybko spadały procenty. Nie ma dla mnie znaczenia czy po sprzątaniu robot sprzątający wróci do bazy z 30% czy z 70%. Małe mieszkanko nie stanowi problemu. Przeważnie też włączałam sprzątanie konkretnego pomieszczenia, wiec po zakończeniu miał czas się doładować zanim przygotowałam kolejne. Patrząc jednak cyferki, to jego deklarowany zasięg to zaledwie połowa tych oferowanych przez konkurencyjne modele. Za to robot nadrabia oprogramowaniem.

W kwestii czyszczenia podłóg, MOVA P50 Pro Ultra ma dwa obrotowe mopy o kluczowej dla posiadaczy dywanów funkcji: automatyczne podnoszenie do 10,5 mm po wykryciu wykładziny. Co więcej, w aplikacji można ustawić opcję pozostawienia mopów w stacji, co zapewnia najwyższą ochronę przed zwilżeniem dywanów. Inny plus: stacja automatycznie czyści te mopy gorącą wodą 75°C i suszy ciepłym powietrzem, zabijając 99,99% bakterii. To duży atut, choć – przypominając o braku pełnej bezobsługowości – użytkownik nadal musi ręcznie opróżniać zbiornik na brudną wodę.

Kluczowe funkcje Mova P50 Pro Ultra

Wykorzystuje zaawansowany system nawigacji z obracającym się LiDAR-em, kamerą RGB ze sztuczną inteligencją (AI SmartSight) i oświetleniem LED, co pozwala mu na precyzyjne mapowanie 3D. System dobrze radzi sobie z unikaniem większych przeszkód (meble, nogi, zabawki, ubrania). Przy włączonym trybie unikania zderzeń omijał wszystko wzorcowo. Po wyłączeniu tego trybu wjechał na tory LEGO Duplo i udawał pociąg -.-. Miałam też drobne problemy z rozpoznawaniem przeszkód przy pierwszym skanowaniu, ale o tym w dalszej części wpisu.

Mova P50 Pro Ultra to robot sprzątający wyposażony jest w wysuwane ramię ze szczotką boczną, które zwiększa zasięg sprzątania, zapewniając skuteczne czyszczenie krawędzi i docieranie do samych rogów – jest to przewaga, której brakuje wielu konkurencyjnym modelom ze stałymi szczotkami. Jeden z mopów ma podobną możliwość, ale w mniejszym zakresie.

System omijania przeszkód oparty na LiDAR-ze, kamerze RGB i AI (SmartSight) pozwala robotowi rozpoznawać i omijać obiekty, często zdarzało mu się jednak pomylić. Jeśli wyrazimy na to zgodę możemy na zdjęciu zobaczyć przeszkodę i zadecydować czy została poprawnie czy błędnie rozpoznana. Problematyczne bywają większe kawałki np. wyciętego papieru, które odkurzacz omija zamiast odkurzyć.

Mova P50 Pro Ultra w boju: Rodzinny test funkcjonalności

Jeśli szukasz robota, który ma służyć nie tylko do odkurzania, ale do codziennego mycia podłóg, to jesteś w dobrym miejscu. Robot wykorzystuje dwa obrotowe mopy, a do tego w trakcie czyszczenia mopy są myte w stacji gorącą wodą o temperaturze 75°C. W aplikacji istnieje możliwość ustawienia poziomu wilgotności mopów. Do zaschniętych plam – maksymalnie mokre mopy. Czytałam nawet testy i (w niezależnych) Mova P50 Pro Ultra uzyskał o 52% lepszy wynik w usuwaniu zaschniętych plam niż starsze konkurencyjne modele. Przy samoczyszczeniu gorąca woda doskonale rozkłada tłuste zabrudzenia i zaschnięte resztki, o czym pisałam też w odkurzaczu typu Vaccum Mop – Dreame H15 Pro.

Stacja All-in-One: Prawie pełna autonomia

Stacja konserwacyjna All-in-One wykonuje 5 czynności automatycznie: ładuje, opróżnia kurz, myje mopy w 75°C, suszy je ciepłym powietrzem i automatycznie dozuje detergent. Choć jest inteligentna (ocenia mętność wody i dostosowuje mycie), wniosek jest jeden: nie jest w pełni bezobsługowa, ale zautomatyzowana. Nie narzekam zbytnio na hałas ani brzydkie zapachy. Dość głośno jest tylko podczas zasysania brudów z pojemnika na kurz, ale to dosłownie chwilka albo podczas odkurzania na maksymalnym wciąganiu.

W instrukcji jest wymienione jak często musimy czyścić poszczególne elementy, żeby dbać o to urządzenie. Codzienna konserwacja, jeśli nie myjemy podłóg, znika. Jeśli myjemy, ogranicza się do opróżniania zbiornika brudnej wody (zlecane po każdym sprzątaniu, aby uniknąć pleśni i zapachu) oraz uzupełniania czystej wody (w zależności od potrzeb, ale nie codziennie).

Mapowanie i przetwarzanie

Mapowanie odbywa się sprawnie jeśli tylko robot nie uzna naklejki na podłogę za kabel. Przy pierwszym starcie skanował pomieszczenia bardzo długo, bo nie zauważyłam w aplikacji, że wszystkie kontrastowe miejsca uznał za kabel i nie miał jak przeprowadzić pełnego skanowania, bo nie mógł dojechać w wiele miejsc. Po usunięciu błędów dalej poszło już sprawnie. Można nim samodzielnie sterować przy pomocy pilota w aplikacji lub zaznaczyć miejsce w które ma dojechać. Pojechałam nim samodzielnie w nowe miejsce i bardzo szybko odnalazł się w nowej przestrzeni. Robot sprzątający Mova P50 Pro Ultra tworzy mapy 3D i potrafi automatycznie, z dużą dokładnością, rozpoznać i nazwać pomieszczenia (kuchnia, sypialnia) – można też nadawać własne nazwy.

Dodatkowo P50 Pro Ultra ma ma funkcję Dirt Detect, która używa kamery do identyfikacji widocznie brudnych plam i automatycznie powtarza ich mopowanie. Coś, co bardzo mi się spodobało, to wykrywanie dużych zanieczyszczeń i zmiana sposobu czyszczenia. Kiedy kamera wykryje łatwy do porozrzucania brud zwiększa ssanie, a następnie jeździ w innych kierunkach w pobliżu zanieczyszczenia aby wciągnąć porozrzucane przez szczotkę boczną zabrudzenia.

Jak Mova P50 Pro radzi sobie z długimi włosami?

Przyznam, że całkiem nieźle! System z ostrzami przycina włosy podczas pracy! Choć ręczne czyszczenie szczotki co kilka miesięcy jest wciąż zalecane, ten wynik znacząco zmniejsza frustrację związaną z regularnym rozcinaniem kołtunów. Włosów pałęta się u nas naprawdę dużo, na odkurzaczu widać je głównie na szczotce bocznej. Robot sprzątający, którego używamy na co dzień (stary, dobry Narwal) zdecydowanie nie radzi sobie z długimi włosami i trzeba je regularnie obcinać, bo utrudniają odkurzanie. W tym przypadku nie ma tego problemu. Po jakiś 3 tygodniach w domu pełnym włosów szczotki wyglądają tak jak na zdjęciu. Na TikToku robiłam test jak poradził sobie z kołtunami – zachęcam do obejrzenia!

Aplikacja Mova

Robiłam filmik na TikToka, pokazałam tam też kilka jej funkcjonalności. Aplikacja Mova to najsłabszy zawodnik tego zespołu. Odkurzacz bardzo mi się spodobał, ale aplikacja moim zdaniem jest tak nieintuicyjna i zagmatwana, że odbiera całą przyjemność zabawy i ustawiania parametrów. Tłumaczenie na język polski też pozostawia wiele do życzenia. Czytałam, że to problem Movy od dawna. Podobno aktywnie pracują nad ulepszeniem aplikacji i wypuszczają aktualizacje po których jest lepiej. Cóż. Na razie człowiek ma chęć ustawić wszystko raz i już więcej nie korzystać. Baza Mova nie ma żadnego ekranu, a jedyne przyciski jakie znajdziemy, to te na robocie, wiec praktycznie całe sterowanie odbywa się przez telefon.

Asystent głosowy jest dostępny wyłącznie po angielsku, ale komunikaty wypowiadane przez odkurzacz mogą być po polsku. Dla osób starszych, może to być ułatwienie. Użytkownicy z ograniczoną znajomością, a nawet bez angielskiego powinni sobie poradzić, ponieważ nie musimy słyszeć ani rozumieć komunikatów, bo i tak dostajemy wszystko jako powiadomienie na telefon. Próbowałam sobie skonfigurować aby Mova działała na komendy głosowe, ale niestety nie udało mi się przetestować tej funkcjonalności.

Mimo mojej niechęci muszę przyznać, że w aplikacji MOVA drzemie potencjał i nadrabia fenomenalnymi możliwościami personalizacji. To jest prawdziwy atut i przekleństwo tego robota. Jest tego tak dużo, że po prostu czasami ciężko naleźć coś, co akurat nas interesuje. Aplikacja pozwala na ustawienie unikalnych parametrów dla każdego pokoju z osobna, tworząc praktycznie nieskończoną liczbę możliwości i dopasowania do własnych potrzeb. W kuchni możesz wybrać tryb z maksymalną wilgotnością mopowania i częstym myciem mopów. W sypialni ustawiasz tylko odkurzanie w Trybie Cichym oraz omijanie dywanów. Nie chcesz pamiętać o odkurzaniu? Nie ma problemu. Harmonogram załatwi sprawę.

Jeśli masz dużo podłóg drewnianych, których nie można moczyć – możesz unikać mopowania lub zmniejszyć wilgotność do minimum. Sama konfiguracja jest całkiem prosta, a tworzenie stref zakazanych czy wirtualnych ścian jest proste i szybkie jak już się wie gdzie kliknąć. Robot wysyła również automatyczne monity o konserwacji (np. czyszczenie sensora LiDAR).

Jak już wcześniej wspominałam, w aplikacji mamy też możliwość przeglądania zdjęć przeszkód, a także śledzenia na żywo obrazu z kamery. Co ciekawe – mamy 3 opcje informowania otoczenia o podglądzie przez kamerę. Częsty komunikat, informacja przy starcie oraz jedynie miganie światłem przycisków. Możemy też nagranie lub zdjęcie zapisać w pamięci.

Wady robota sprzątającego

Moim zdaniem największa wada tego odkurzacza to aplikacja, w tym brak możliwości rozmawiania z odkurzaczem po polsku (i trudności z działaniem asystenta po angielsku). Co po za tym?

Niektórzy użytkownicy zgłaszają sporadyczne problemy z rozłączaniem Wi-Fi i pokazywaniem statusu „Offline”, co może utrudniać synchronizację i opóźniać powiadomienia. U mnie ten problem nie wystąpił. Warto jednak pamiętać, że odkurzacz trzeba koniecznie podłączyć pod WiFi 2,4GHz. Niewielka bateria to spory ogranicznik przy dużych domach, ponieważ odkurzacz będzie potrzebował podładować się w trakcie sprzątania. Chwilowy hałas podczas opróżniania zbiornika nie jest miły, ale nie przeszkadzał mi jakoś bardzo. Zwiększoną moc podczas odkurzania dywanów też słychać, raczej tego nie unikniemy.

MOVA P50 Pro Ultra jest droższy w utrzymaniu niż przeciętny robot, co wynika głównie z konieczności wymiany oryginalnych części (filtry, mopy, worki) oraz faktu, że producent wymaga użycia swojego detergentu (pod groźbą zatkania rur). Dodatkowo, robot wymaga ręcznego opróżniania zbiornika brudnej wody po każdym sprzątaniu, aby uniknąć pleśni i zapachu.

Werdykt: Czy Mova P50 Pro Ultra to sprzątający superbohater?

Wiadomo: to zależy. Mova P50 Pro Ultra jest solidnym zawodnikiem, ale dość drogim. Jeśli szukasz robota, którego regularnie będziesz używać do odkurzania i mopowania. Zależy Ci na personalizacji i ustawianiu harmonogramów, a do tego nie przeszkadza mała bateria – ten sprzęt jest dla Ciebie. Bardzo efektywny sposób radzenia sobie z włosami sprawdzi się tam, gdzie takie często się pojawiają. Baza samoczyszcząca jest dużym ułatwieniem, ale zwiększa koszty eksploatacji.

Idealny sprzęt jeśli:

• Mycie podłóg jest Twoim priorytetem: Szukasz sposobu na tłuste plamy w kuchni i chcesz idealnej czystości podłóg twardych.
• Bardzo często będą odkurzane długie włosy.
• Masz mieszane podłogi: Robot perfekcyjnie radzi sobie z przejściami i niezawodnie podnosi mopy na dywanach.

Klocki Konstrukcyjne STEM

Na początku naszej listy znajduje się Zestaw konstrukcyjny, można je pięknie nazwać klocki typu STEM. To absolutny klasyk, który spodoba się i starszym i młodszym dzieciom! To więcej niż tylko układanie — to trening myślenia przestrzennego, zdolności motorycznych i cennej cierpliwości. Klocki konstrukcyjne doskonale sprawdzają się w nauce logicznego myślenia oraz podstaw inżynierii i techniki. Są idealne dla dzieci w wieku 5–8 lat, dzięki elementom dopasowanym do małych rąk. Znajdziecie je w niemal każdym markecie i sklepie z zabawkami, w różnym zakresie cenowym. Jeśli dziecko lubi oglądać kulki na YouTube sprawdź GraviTrax, a jeśli szaleje za Minecraft – klocki magnetyczne w tym temacie. Wybór jest naprawdę duży.

Pierwsze eksperymenty

Czy każdy 6-latek zadaje nieskończoną ilość pytań „dlaczego?”. Właśnie dlatego Zestaw naukowy „mały odkrywca” będzie strzałem w dziesiątkę. Ten prezent wzbudza autentyczną ciekawość świata i uczy podstaw obserwacji naukowej oraz eksperymentowania w bezpiecznym środowisku domowym. Jednocześnie nie trzeba tego wszystkiego przygotowywać z „rzeczy dostępnych w domu”. Dziecko poznaje podstawowe słownictwo naukowe i uczy się rozumienia przyczyn i skutków. Większość takich zestawów trzeba jednak robić pod opieką dorosłych, więc przed zakupem warto się zastanowić, czy obdarowane dziecko będzie miało z kim wykonać doświadczenie? Szukajcie zestawów dedykowanych dla dzieci 6+ z prostymi, bezpiecznymi eksperymentami. Zazwyczaj są dostępne w średnim zakresie cenowym w księgarniach edukacyjnych.

Kreatywny kącik

Dla dzieci, które kochają wyrażać siebie, polecamy Zestaw kreatywny do malowania i rękodzieła. Sztuka jest kluczem do rozwijania wyobraźni i pozwala na ekspresję emocji. Przy mało artystycznych rodzicach można zapomnieć o zaciekawieniu dzieci też sztuką. Spotkałam się nawet z rozwijaniem STEM na STEAM (Arts – kreatywne dyscypliny). Dodatkowo, wszelkie prace manualne, od wycinania po precyzyjne malowanie, doskonale trenują motorykę małą oraz koncentrację, co jest niezbędne przed pójściem do szkoły.

Znajdziecie zestawy dla dzieci w każdym wieku, w zależności od stopnia skomplikowania projektu, a ich zakres cenowy jest mocno zróżnicowany. Kupicie je w sklepach papierniczych i hobbystycznych. Wybierając zestaw, upewnijcie się, że farby i materiały są nietoksyczne i łatwo zmywalne. Jeśli jednak takie brudzące zabawy jak malowanie, rzeźbienie z gliny, plasteliny albo modeliny nie jest opcją mam inną propozycję. Natrafiłam ostatnio na Wielką Księgę Różnic – link. Moim zdaniem jest to super pomysł na pokazanie dziecku, że są też inne typy rysunków/obrazów niż te znane z YouTube czy Kici Koci.

Nauka przez zabawę

Gra planszowa lub logiczna to prezent, który promuje wspólne spędzanie czasu i uczy najważniejszych zasad społecznych: współpracy, przewidywania i oczywiście zasad fair play. To idealny sposób na nienachalny trening strategii i liczenia. Klucz do sukcesu: Wybierajcie gry z krótkim czasem rozgrywki i prostymi zasadami (np. do 20 minut), aby 6-latek utrzymał koncentrację i nie zniechęcił się zbyt szybko. Osobista rekomendacja TechSyna: Pokemony Labirynt albo SpyGuy Fatasy.

Aktywność i równowaga

Jeśli dziecko to mały wulkan energii, to pewnie hulajnogi i jeździki dobrze już zna. Wspaniałą alternatywą są rolki, deski typu Fiszka albo Waveboard. Fiszka to mała, lekka deskorolka idealna do nauki równowagi i krótkich przejażdżek po chodniku. Waveboard to dwukołowa deska, która rozwija koordynację i balans, pozwalając na płynne skręty dzięki skrętnym platformom. Jazda na takich deskach doskonale wzmacnia mięśnie nóg i koordynację oraz uczy panowania nad ciałem przy większej prędkości. Dodatkiem do prezentu mogą być ochraniacze i kask z ulubioną postacią. Jeśli pokój dziecka jest duży, prezentem z tej kategorii może być deska balansująca – na przykład taka z labiryntem.

Od TechSyna

Zapytałam TechSyna o ulubione zabawki swoje i dzieci z grupy. Oto co mu przyszło do głowy: Lego NinjaGO, Minecraft, Star wars i pociag. Wspomniał też o pistolecie na wodę albo strzałki, auto elektryczne – dostał kiedyś i bardzo je lubi. Jestem przekonana, że zabawka na sterowanie (kot, pies, autko w odpowiednich kolorach), może spodobać się zarówno dziewczynce jak i chłopcu. Często bawi się też takimi dużymi figurkami dinozaurów: Spinozaurem (ryczy i świecą mu oczy) oraz mozozaurem (duzy, ruchomy i ma miejsce na zjedzenie małych zabawek). Na końcu – MonsterTruck 6 kołowy. Zauważyłam też, że bardzo lubi przebierać się w swój ulubiony strój czarnej pantery – pozwalamy mu w nim chodzić po domu. Dużym hitem – kiedy tak szybko robi się ciemno – jest u nas niewidoczny mazak z załączoną lampką UV. Jedna osoba idzie wcześniej i zostawia wskazówki, druga szuka wskazówek i podąża za nimi.

Budżetowe prezenty dla 6-latka

Wspomniane materiały plastyczne, fajne flamastry czy wypełnianki z naklejkami nie zrujnują budżetu, a na pewno są dobrym pomysłem na budżetowy prezent dla 6-latka albo wypełniacz do prezentu. Gazetka z ulubionymi bohaterami w postaci komiksu może dodatkowo zachęcić dziecko do czytania – mało tekstu, a dużo obrazków. Ulubiona, mała figurka z ulubionej serii (np. autko Hot Wheels, świecący jednorożec) lub angażująca gra karciana typu UNO czy Piotruś – też przyniosą radość. Praktycznym dodatkiem będą skarpetki lub rękawiczki z ulubionym bohaterem. Latarka czy latarko-projektor do tworzenia baz i nocnych pokazów też powinien zmieścić się w budżecie, a można je też wykorzystać do zabawy w detektywów i odkrywania świata nocą.

A co sprawdza się u 6-latków które znacie?

Garść informacji

Unboxing DREAME H15 Pro i pierwsze wrażenia

Urządzenie rozpakowuje się bardzo przyjemnie – filmik z unboxingu możecie zobaczyć na naszych socjal mediach. Pudełko jest przemyślane, a elementy są doskonale zabezpieczone i logicznie poukładane. Montaż jest intuicyjny – wystarczy wpiąć rączkę i urządzenie jest gotowe do pracy (ale uwaga, wypięcie jej już nie jest takie łatwe!).

Pod względem designu, H15 Pro prezentuje się nowocześnie i solidnie. Estetyczne, czarne wykończenie sprawia, że nie straszy w domowym wnętrzu. Wiadomo, nie jest to designerski produkt, który goście powinni podziwiać już od wejścia, ale wizualnie wygląda dobrze. Nie jest to pierwsze tego typu urządzenie z jakim mam styczność i DREAME H15 Pro wizualnie (pod względem budowy) spełnia oczekiwania. Zawsze w sprzętach tego typu zwracam uwagę na plastik. W tym przypadku naprawdę nie ma się do czego przyczepić. Plastik jest solidny, wszystko jest dobrze spasowane, nic nie trzeszczy.

Zawartość opakowania

W opakowaniu Dreame H15 Pro znajdziemy główny korpus, stację dokującą, dwie szczotki rolkowe (zamontowaną i zapasową), zapasowy filtr HEPA, a także butelkę dedykowanego płynu czyszczącego, niezbędnego do higienicznego i bezpiecznego mycia podłóg. Zestaw uzupełnia mała szczotka do regularnego czyszczenia stacji i instrukcja obsługi.

Co obiecuje producent

Pod względem parametrów technicznych Dreame H15 Pro dysponuje mocą ssania sięgającą 21 000 Pa, to dużo. Ma to zapewniać skuteczne usuwanie nawet uporczywych zabrudzeń. Dwa pojemniki: na czystą wodę – 780 ml oraz na brudną wodę – 700 ml, umożliwiają sprzątanie większych powierzchni bez konieczności częstego uzupełniania czy opróżniania.

Producent zapewnia, że w pełni naładowana bateria pozwala na do 60 minut ciągłej pracy w trybie automatycznym, co wystarcza do umycia dużych powierzchni na jednym ładowaniu. Pełne naładowanie na stacji dokującej zajmuje około 4 godzin.

Dreame H15 Pro wyposażono w kolorowy wyświetlacz LCD, który prezentuje bieżący stan pracy, poziom naładowania, status zbiorników oraz aktywny tryb sprzątania. Wygłasza też komunikaty głosowe (również w języku polskim), informujące między innymi o konieczności opróżnienia brudnej wody czy dolania detergentu. Urządzenie pracuje z poziomem hałasu wynoszącym 76 dB i waży około 5,8 kg. To dość sporo, ale dzięki napędowi w kołach, które wspomagają jazdę operuje się nim całkiem przyjemnie. Nosi się mniej przyjemnie, więc ograniczam to jedynie do podnoszenia i ściągania z bazy.

Najważniejsze możliwości H15 Pro

Coś, na co moim zdaniem warto zwrócić uwagę jest funkcja samoczyszczenia. Można zrobić bardzo przydatną autmatyzację – po zakończeniu sprzątania i odłożeniu urządzenia na stację dokującą włącza się mycie szczotki w gorącej wodzie ( o temperaturze do 100°C). Dzięki temu nie tylko pozbywamy się tłuszczu i innych zabrudzeń, ale także bakterii czy alergenów. Jak działa ten system? Wykorzystuje dwukierunkowy ruch szczotki – ruch zgodny z ruchem wskazówek zegara wraz ze skrobakiem usuwa płyny i brud, a ruch w przeciwną stronę eliminuje włosy i kieruje je do zbiornika na brudną wodę. Po zakończeniu mycia urządzenie przechodzi do fazy suszenia, oferując dwa tryby – szybkie suszenie w około 5 minut przy temperaturze 90°C lub dokładne suszenie trwające około 30 minut przy 85°C. Przyłożyłam rękę kilka razy jak odkurzacz się suszył – faktycznie czuć tą temperaturę.

W aplikacji Dreamehome wybrać jeden z trzech trybów czyszczenia: standardowy, intensywny dla mocnych zabrudzeń lub automatyczny, który sam decyduje o najlepszym programie na podstawie stopnia zanieczyszczenia szczotki. Cały proces może być faktycznie bezobsługowy – wystarczy odłożyć odkurzacz do doku, a urządzenie samo zadba o czyszczenie i suszenie, nie wymagając ręcznej interwencji.​ Trzeba jedynie pamiętać o wyczyszczeniu zbiornika na pozostałości i brudną wodę – i to w miarę szybko. Wilgoć i ciepło to idealne miejsce do rozwoju pleśni.

Moją uwagę zwróciło też coś, co się nazywa GapFree™ AI DescendReach, czyli inteligentne robotyczne ramię ze ściągaczką, które automatycznie się obniża podczas cofania urządzenia, redukując szczeliny i zapobiegając „uciekaniu” brudu. To rozwiązanie eliminuje problem z którym spotkałam się w naszym poprzednim urządzeniu – luką wynikająca z budowy frontu. Pozwala to na lepsze czyszczenie krawędzi, narożników oraz trudno dostępnych miejsc bez konieczności dodatkowego ręcznego sprzątania. Czyszczenie przy ścianach, meblach i rogach też działa całkiem dobrze dzięki podwójnemu systemowi szczotek krawędziowych.

Dreame H15 Pro posiada system wspomagania AI i automatycznie rozpoznaje rodzaj i stopień zabrudzeń, dostosowując w czasie rzeczywistym moc ssania oraz przepływ wody. Czy można to sprawdzić? Wyświetlacz kolorowy prezentuje za pomocą paska LED poziom wykrytych zanieczyszczeń, zmieniając barwę w zależności od intensywności brudu, co pozwala użytkownikowi na bieżąco monitorować efektywność sprzątania. Jak działa? W trybie inteligentnym (auto) urządzenie samodzielnie reguluje parametry pracy, zwiększając moc przy silniejszych zabrudzeniach i zmniejszając ją na lekko zakurzonych powierzchniach, co przekłada się na oszczędność energii i wydłużenie czasu pracy baterii. Dzięki takiej automatyzacji nie musimy tego robić ręcznie. Ale nie oszukujmy się. Są tacy, co zawsze będą lecieć na najmocniejszym trybie – mocniej i szybciej znaczy lepiej.

Dreame H15 Pro w domu z dziećmi i długowłosą

Moje długie włosy to zmora naszego codziennego odkurzacza. Są zaplątane w rolkę i uniemożliwiają efektywne sprzątanie. Muszę regularnie ją czyścić przez obcinanie i wybieranie włosów. Myślę, że posiadacze zwierząt z długą sierścią również mają taki problem. Sprzątanie takich mokrych, zaplątanych włosów to nic przyjemnego. W Dreame H15 Pro rozwiązano ten problem, no bo kto chciałby dotykać takich obślizgłych włosów, do których przyczepiły się inne obślizgłe brudy. Jak? Zamontowane ostrza przecinają włosy znajdujące się na rolce i rozwiązują problem plątania się i wkręcania. Podczas czyszczenia zbiornika na odpadki i brudną wodę widać potem takie pocięte włosy, ale nie trzeba ich wcale dotykać – jeśli tylko robi się to zaraz po sprzątaniu – wystarczy bieżąca woda i wylatują same. Jest to naprawdę bardzo duże udogodnienie z którego chętnie korzystam ja i myślę, właściciele czworonogów.

Mamy takie dwa miejsca, gdzie głównie przydaje mi się takie połączenie odkurzacza pionowego z mopem jakim jest Dreame H15 Pro. No może trzy. Przede wszystkim – pod stołem. Mimo tego, że dzieci nauczyły się jeść dawno temu, to dalej pozostawiają po sobie dużo wskazówek co ostatnio jadły. Staram się im zwracać uwagę kiedy odchodzą od stołu, ale wiemy, że nie zawsze jest z tym idealnie. Nawet chwilę przed napisaniem tego wpisu użyłam Dreame do zmycia lekko zaschniętej plamy po jogurcie, który TechCórka jadła wczoraj wieczorem. Z tym zadaniem poradził sobie dobrze, ale trzeba było kilka razy przejechać. Co mi się bardzo podoba – zmywa elegancko nawet starsze plamy. Nie mam co prawda kafelek na wysoki połysk, ale nie zostawia żadnych smug ani brzydkich maziai.

W kuchni jest podobnie. Kiedy rozleje mi się coś lepiącego, staram się sprzątać to od razu. Wiadomo, nie zawsze się uda i wtedy kurz pięknie zaznacza miejsca zbrodni. Ogromnym plusem DREAME H15 Pro jest to, że jest od razu gotowy do użycia. Nie trzeba przygotowywać wiaderka z wodą, nalewać płynu, przyczepiać mopów. Kiedy zauważam taką lepko – brudną plamę ściągam go z bazy i zbieram co mam zebrać (jednocześnie przemywam czystą wodą). Kiedy rozleje mi się woda, używam trybu „samego wciągania” bez dodatkowego przecierania na mokro. Funkcja samoczyszczenia i suszenia po skończonym sprzątaniu też bardzo przypadła mi do gustu. Dzięki temu, mimo tego, że z braku miejsca urządzenie musi stać tuż przy naszym łóżku, nie czuję żadnych brzydkich zapachów.

Moc ssania faktycznie widać. Wciąga szybko i skutecznie. Coś, z czego nie korzystam zbyt często, ale doceniam, bo jest to na pewno przydatna funkcjonalność to możliwość rozłożenia go do 180° i wjechania np. pod stolik kawowy z półeczką. Dreame H15 Pro można rozłożyć na płasko i wjechać w każdy zakamarek pod stołem czy krzesłem. Trzeba tylko pamiętać, ze samo urządzenie jest grube – jak leży, w najwyższym miejscu ma 14,2 cm, a ta część myjąca ma 8,5 cm wysokości.

Wiadomo, tak super idealnie to nie jest

Coś, co najbardziej mi przeszkadza to głośność urządzenia. Fakt, jego umiejscowienie w naszym mieszkaniu jest dość niefortunne, ale podczas suszenia wydaje naprawdę głośny szum. Siedzenie obok jest raczej niekomfortowe. Zdecydowanie warto postawić go w rzadziej użytkowanym pomieszczeniu. Dodatkowo, po czyszczeniu można usłyszeć komendę, żeby uzupełnić czystą wodę. Niestety, zbiornika nie da się wyjąć.

Ciężar to też coś, do czego mogłabym się przyczepić. Prawda – wspomaganie w kółkach działa naprawdę dobrze, TechSyn z łatwością radzi sobie z operowaniem urządzeniem, jednak już ściąganie i precyzyjne wkładanie mopa na bazę wymaga na tyle dużo siły, że wolę to robić sama (w trosce o bezpieczeństwo syna i sprzętu). Nie jest to super skrętne urządzenie, ale operowanie nim nie jest ciągłą walką, z łatwością można się dostosować do ograniczonych możliwości.

Moją największą bolączkę zostawiłam na koniec. Dreame H15 Pro wymaga absolutnej systematyczności. Co mam na myśli? Wałki czyszczą się same, ale już zbiornik na odpadki i brudną wodę – nie. Co to oznacza? Jeśli zapomnicie tego samego dnia przeczyścić tej części bieżącą wodą bardzo szybko rozwinie się tam pleśń i bakterie i doczyszczenie tego będzie graniczyło z cudem. A przynajmniej szybkie doczyszczenie będzie praktycznie niemożliwe. Baza, w szczególności ta płyta grzewcza, też wymaga regularnego czyszczenia, a przynajmniej przetarcia mokrą ściereczką. Rzućcie okiem na zdjęcia, jak zbudowana jest ta część zbierająca odpadki. Zapchane małe dziurki, wiele warstw i zakamarków – to czyści się naprawdę bardzo źle i szczotka, która jest dołączona do zestawu pomaga tylko w małym stopniu. Brakuje mi końcówek do innych powierzchni niż podłogi. Chciałoby się od czasu do czasu wyprać na wilgotno np materac czy dywan po rozlanym soku – niestety nie ma takiej możliwości.

Aplikacja DreameHome

Aplikacja umożliwia personalizację trybu indywidualnego, w którym można wybrać moc odkurzania i stopień nawilżenia szczotki, a także zdecydować, czy urządzenie ma automatycznie uruchamiać czyszczenie po odłożeniu do stacji dokującej czy wymagać ręcznej aktywacji. Można także ustawić czyszczenie szczotki o danej godzinie. Aplikacja wysyła też powiadomienia w przypadku zakończenia suszenia czy konieczności wymiany filtra, opróżnienia zbiornika na brudną wodę czy uzupełnienia czystej. Aplikację uważam jako znośną, raczej jej nie używam. Część tekstów jest źle przetłumaczona i trzeba się domyślić co autor miał na myśli.

Czy warto kupić DREAME H15 Pro?

Spełnia on bardzo dobrze swoją główną funkcje bardzo dobrze – zbiera mokry brud typu zupa, kaszka manna czy mokre błoto. Funkcja przecinania długich włosów ułatwia zdecydowanie utrzymanie go w czystości. Ma dobre pokrycie sprzątanych powierzchni, luka przy krawędziach została zmniejszona do minimum.

Czy mając Dreame H15 Pro, można wyrzucić mop, wiadro i odkurzacz? Zdecydowanie bym nie ryzykowała. DREAME H15 Pro nie jest zamiennikiem odkurzacza pionowego do suchych, codziennych porządków czy sprzątania dywanów. Co do mopa i wiaderka – DREAME ma swoje ograniczenia wynikające z budowy i wielkości, więc zostaw je do sprzątania w trudno dostępnych zakamarkach. Używaj go jako główne narzędzie do mycia podłóg, a tradycyjne akcesoria jako uzupełnienie.

Dla kogo jest ten sprzęt?

Ten sprzęt szczególnie przypadnie do gustu dwóm grupom, które generują najtrudniejsze zabrudzenia

• Rodzicom małych dzieci, kiedy 90% podanego jedzenia ląduje na podłodze.

• Posiadaczom czworonogów, zwłaszcza długowłosych, w deszczowe dni.

Dla nich DREAME H15 Pro będzie inwestycją, która zwróci się w postaci zaoszczędzonego czasu i nerwów. Pozostali użytkownicy będą z niego po prostu korzystać rzadziej, ciesząc się czystymi podłogami przy minimalnym nakładzie pracy i higieną, którą zapewnia system suszenia.

Jeśli masz pytania albo jesteś ciekawy jak DREAME H15 Pro radzi sobie w akcji – odwiedź nas na naszych portalach społecznościowych!

Garść informacji

Nikt nie będzie zdziwiony, Blees BB-1 to jeżdżący komputer. Pomimo braku kierowcy, bezpieczeństwo zapewnia oprogramowanie i oprzyrządowanie. Ma 5 metrów długości i może zabrać na pokład maksymalnie 15 pasażerów (w tym 7 miejsc siedzących), a dzięki wbudowanej rampie jest w pełni dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Jeśli boicie się wsiąść do takiego autonomicznego pojazdu i zaufać maszynie, być może pocieszy Was fakt, że na pokładzie zawsze jest też wyszkolona osoba, która w razie czego przejmuje sterowanie.

Mnóstwo kamer, lidarów (które pomagają tworzyć trójwymiarowe mapy otoczenia), kilka radarów oraz precyzyjny GPS pomaga maszynie samodzielnie jeździ, przyśpieszać, hamować i omijać przeszkody.

Dlaczego Cmentarz Osobowicki?

Ponieważ polskie prawo wciąż nie zezwala na jazdę pojazdów autonomicznych po drogach publicznych, dlatego testy BB-1 odbywają się na Cmentarzu Osobowickim. Ma to sens – cmentarz jest ogromny. Sprawdziłam – ma 53 hektary, a dystanse do pokonania są naprawdę duże. Szczególnie teraz, przed 1 listopada wiele ludzi pokonuje wiele kilometrów, żeby przygotować wszystkie groby.

Kiedy można skorzystać?

Bus kursuje na bezpłatnej, około 2-kilometrowej trasie (pętla zaczynająca się i kończąca przy bramie głównej) z częstotliwością co około 30 minut. Kursy zaplanowano od 15 do 27 października (z wyłączeniami) w godzinach 8:30–15:30, czyli w okresie wzmożonego ruchu przed Dniem Wszystkich Świętych.

Moje wrażenia

Na co dzień jeździmy Teslą, której systemy autonomicznej jazdy wykorzystujemy całkiem często. Nie mam więc problemu z zaufaniem (w pewnym stopniu) komputerom pokładowym. Nie ukrywam jednak – zawsze kontroluję, czy auto faktycznie zwalnia przed zakrętem lub gdy poprzedzający pojazd zaczyna hamować. Poruszanie się na cmentarzu, to jednak zupełnie inne doświadczenie, bo tam nie ma wydzielonych ulic, chodników, pasów itp. Uważam, że autonomiczne auta to przyszłość motoryzacji, więc z wielką ekscytacją pojechałam przetestować autonomiczny autobus Blees BB-1.

Jakie są moje pierwsze wrażenia? Czy był efekt wow? Szczerze? Niekoniecznie.

Faktycznie busik sam jeździ i sprawnie zwalnia kiedy wykryje, że ktoś idzie obok niego. Ma też priorytet na pieszego. Prędzej pasażer zaryje brodą o podłogę niż autonomiczny bus przejedzie człowieka. W trakcie naszego przejazdu (środa przed południem) w alejkach stało bardzo dużo „porzuconych” aut. Z doświadczenia wiem, że autonomiczne pojazdy nie radzą sobie z takimi niespodziewanymi przeszkodami najlepiej, więc byłam ciekawa jak ten autonomiczny busik sobie z nimi poradzi. Dodatkowo w okresie przed 1 listopada będzie bardzo dużo osób, więc testy na pewno nie będą „w łagodnych warunkach”. W trakcie mojego przejazdu, podczas problematycznych momentów kontrolę przejmował operator dbający o płynność przejazdu (znajdujący się w pojeździe).

Sama trasa jest dość krótka – nie wiem, czy w planach jest jej wydłużenie. Przyjechałam głównie po to i byłam podekscytowana, zadawałam pytania i oglądałam, wszystko było bardzo ciekawe. Pojazd jendak porusza się dość wolno, więc osoba traktująca to rozwiązanie jedynie jako zwykły transport może się mocno wynudzić. Najpierw czekając na bus, a potem jadąc. Jak wspomniałam, cmentarz jest ogromny, więc ta 2-kilometrowa pętelka to niestety kropla w morzu potrzeb. Ale oczywiście – od czegoś trzeba zacząć!

Czy było to ciekawe przeżycie? Zdecydowanie tak, ale jako ciekawostka. Jednak czy uważam to za w pełni funkcjonalne rozwiązanie? Nie. Oglądałam kilka filmików z wypowiedziami seniorów, którzy po prostu boją się wsiąść do takiego pojazdu. Wśród pasażerów mojego przejazdu były same zaciekawione takim rozwiązaniem osoby albo osoby przygotowujące materiał (jak ja). Czy zainteresowanie się zwiększy? Być może, postaram się w przyszłym tygodniu też to sprawdzić. Uważam jednak, że niewielka długość trasy, potencjalne utrudnienia podczas jazdy oraz konieczność czekania 30 minut mogą sprawić, że ten autonomiczny bus będzie traktowany raczej jako gadżet i ciekawostka, niż funkcjonalna pomoc.

Czy tak będzie wyglądać przyszłość transportu?

Testy Blees BB-1 we Wrocławiu to niewątpliwie duży krok dla polskiej innowacji. Choć na regularne kursy autonomicznych pojazdów w ruchu miejskim musimy jeszcze poczekać na zmianę przepisów, projekt udowadnia, że polscy inżynierowie też mają ciekawe projekty. Liczę na to, że pilotaż na Cmentarzu Osobowickim zakończy się sukcesem i kiedyś będziemy mieli więcej takich jednostek ułatwiających poruszanie się po dużych obszarach. Jednak, aby autonomiczne pojazdy zostały w pełni zaakceptowane przez społeczeństwo – zwłaszcza przez osoby starsze, które zgłaszają obawy – kluczowe jest zaznajamianie z ograniczeniami i możliwościami tej technologii oraz stopniowe wdrażanie rozwiązań. Bardzo cieszę się, że udało mi się przetestować BLEES BB-1 i być tego częścią!