Klocki Konstrukcyjne STEM

Na początku naszej listy znajduje się Zestaw konstrukcyjny, można je pięknie nazwać klocki typu STEM. To absolutny klasyk, który spodoba się i starszym i młodszym dzieciom! To więcej niż tylko układanie — to trening myślenia przestrzennego, zdolności motorycznych i cennej cierpliwości. Klocki konstrukcyjne doskonale sprawdzają się w nauce logicznego myślenia oraz podstaw inżynierii i techniki. Są idealne dla dzieci w wieku 5–8 lat, dzięki elementom dopasowanym do małych rąk. Znajdziecie je w niemal każdym markecie i sklepie z zabawkami, w różnym zakresie cenowym. Jeśli dziecko lubi oglądać kulki na YouTube sprawdź GraviTrax, a jeśli szaleje za Minecraft – klocki magnetyczne w tym temacie. Wybór jest naprawdę duży.

Pierwsze eksperymenty

Czy każdy 6-latek zadaje nieskończoną ilość pytań „dlaczego?”. Właśnie dlatego Zestaw naukowy „mały odkrywca” będzie strzałem w dziesiątkę. Ten prezent wzbudza autentyczną ciekawość świata i uczy podstaw obserwacji naukowej oraz eksperymentowania w bezpiecznym środowisku domowym. Jednocześnie nie trzeba tego wszystkiego przygotowywać z „rzeczy dostępnych w domu”. Dziecko poznaje podstawowe słownictwo naukowe i uczy się rozumienia przyczyn i skutków. Większość takich zestawów trzeba jednak robić pod opieką dorosłych, więc przed zakupem warto się zastanowić, czy obdarowane dziecko będzie miało z kim wykonać doświadczenie? Szukajcie zestawów dedykowanych dla dzieci 6+ z prostymi, bezpiecznymi eksperymentami. Zazwyczaj są dostępne w średnim zakresie cenowym w księgarniach edukacyjnych.

Kreatywny kącik

Dla dzieci, które kochają wyrażać siebie, polecamy Zestaw kreatywny do malowania i rękodzieła. Sztuka jest kluczem do rozwijania wyobraźni i pozwala na ekspresję emocji. Przy mało artystycznych rodzicach można zapomnieć o zaciekawieniu dzieci też sztuką. Spotkałam się nawet z rozwijaniem STEM na STEAM (Arts – kreatywne dyscypliny). Dodatkowo, wszelkie prace manualne, od wycinania po precyzyjne malowanie, doskonale trenują motorykę małą oraz koncentrację, co jest niezbędne przed pójściem do szkoły.

Znajdziecie zestawy dla dzieci w każdym wieku, w zależności od stopnia skomplikowania projektu, a ich zakres cenowy jest mocno zróżnicowany. Kupicie je w sklepach papierniczych i hobbystycznych. Wybierając zestaw, upewnijcie się, że farby i materiały są nietoksyczne i łatwo zmywalne. Jeśli jednak takie brudzące zabawy jak malowanie, rzeźbienie z gliny, plasteliny albo modeliny nie jest opcją mam inną propozycję. Natrafiłam ostatnio na Wielką Księgę Różnic – link. Moim zdaniem jest to super pomysł na pokazanie dziecku, że są też inne typy rysunków/obrazów niż te znane z YouTube czy Kici Koci.

Nauka przez zabawę

Gra planszowa lub logiczna to prezent, który promuje wspólne spędzanie czasu i uczy najważniejszych zasad społecznych: współpracy, przewidywania i oczywiście zasad fair play. To idealny sposób na nienachalny trening strategii i liczenia. Klucz do sukcesu: Wybierajcie gry z krótkim czasem rozgrywki i prostymi zasadami (np. do 20 minut), aby 6-latek utrzymał koncentrację i nie zniechęcił się zbyt szybko. Osobista rekomendacja TechSyna: Pokemony Labirynt albo SpyGuy Fatasy.

Aktywność i równowaga

Jeśli dziecko to mały wulkan energii, to pewnie hulajnogi i jeździki dobrze już zna. Wspaniałą alternatywą są rolki, deski typu Fiszka albo Waveboard. Fiszka to mała, lekka deskorolka idealna do nauki równowagi i krótkich przejażdżek po chodniku. Waveboard to dwukołowa deska, która rozwija koordynację i balans, pozwalając na płynne skręty dzięki skrętnym platformom. Jazda na takich deskach doskonale wzmacnia mięśnie nóg i koordynację oraz uczy panowania nad ciałem przy większej prędkości. Dodatkiem do prezentu mogą być ochraniacze i kask z ulubioną postacią. Jeśli pokój dziecka jest duży, prezentem z tej kategorii może być deska balansująca – na przykład taka z labiryntem.

Od TechSyna

Zapytałam TechSyna o ulubione zabawki swoje i dzieci z grupy. Oto co mu przyszło do głowy: Lego NinjaGO, Minecraft, Star wars i pociag. Wspomniał też o pistolecie na wodę albo strzałki, auto elektryczne – dostał kiedyś i bardzo je lubi. Jestem przekonana, że zabawka na sterowanie (kot, pies, autko w odpowiednich kolorach), może spodobać się zarówno dziewczynce jak i chłopcu. Często bawi się też takimi dużymi figurkami dinozaurów: Spinozaurem (ryczy i świecą mu oczy) oraz mozozaurem (duzy, ruchomy i ma miejsce na zjedzenie małych zabawek). Na końcu – MonsterTruck 6 kołowy. Zauważyłam też, że bardzo lubi przebierać się w swój ulubiony strój czarnej pantery – pozwalamy mu w nim chodzić po domu. Dużym hitem – kiedy tak szybko robi się ciemno – jest u nas niewidoczny mazak z załączoną lampką UV. Jedna osoba idzie wcześniej i zostawia wskazówki, druga szuka wskazówek i podąża za nimi.

Budżetowe prezenty dla 6-latka

Wspomniane materiały plastyczne, fajne flamastry czy wypełnianki z naklejkami nie zrujnują budżetu, a na pewno są dobrym pomysłem na budżetowy prezent dla 6-latka albo wypełniacz do prezentu. Gazetka z ulubionymi bohaterami w postaci komiksu może dodatkowo zachęcić dziecko do czytania – mało tekstu, a dużo obrazków. Ulubiona, mała figurka z ulubionej serii (np. autko Hot Wheels, świecący jednorożec) lub angażująca gra karciana typu UNO czy Piotruś – też przyniosą radość. Praktycznym dodatkiem będą skarpetki lub rękawiczki z ulubionym bohaterem. Latarka czy latarko-projektor do tworzenia baz i nocnych pokazów też powinien zmieścić się w budżecie, a można je też wykorzystać do zabawy w detektywów i odkrywania świata nocą.

A co sprawdza się u 6-latków które znacie?

Wszystkie informacje w tym wpisie te oparte są na bazie mukowiscydozy z genotypami Zuzi. Nie oznacza to, że wybrane objawy mogą pojawić się u kogoś innego, lub są to wszystkie objawy, jakie występują w przypadku tej choroby.

Mukowiscydoza – co to za choroba?

W wielkim skrócie, jest to najczęstsza z chorób genetycznych, na które cierpi obecnie ludzkość. W mniejszym skrócie wrzucam poniżej bardziej profesjonalny opis ze strony Fundacji MATIO (tutaj), do której należy Zuzia:

Diagnoza mukowiscydozy

Od 2009 roku, w całej Polsce, wśród przesiewowych badań noworodków (badanie krwi pobranej z pięty dziecka) weryfikuje się możliwość chorowania m.in. na mukowiscydozę. W ciągu kilkunastu dni od pobrania krwi, jeśli pojawi się coś niepokojącego, otrzymuje się wezwanie do poradni specjalistycznej, w której poza otrzymaniem wyników badań genetycznych dotyczących mutacji genu CTFR, wykonywane są dodatkowe badania – pediatryczne oraz test chlorkowy (potowy).

Gdy choroba jest potwierdzona otrzymuje się kontakt do lekarza specjalisty w jednym z polskich ośrodków, które zajmują się mukowiscydozą. Tam otrzymuje się wszystkie informacje na temat choroby, w tym szczegóły dotyczące objawów, które mogą występować w przypadku danych mutacji, a także zalecenia dalszego postępowania i, jeśli jest to konieczne (a może tak być), pomoc psychologa, by przetrawić tę trudną dla rodzica informację.

Leczenie mukowiscydozy

Obecnie mukowiscydoza jest chorobą nieuleczalną. Trwają badania nad terapią genową, jednak jest to na razie pieśń przyszłości. W naszym przypadku (teraz, gdy Zuzia ma 2 lata) jedynym objawem tego, że mukowiscydoza towarzyszyć nam będzie w codziennym życiu jest konieczność podawania jej do każdego posiłku zawierającego tłuszcze oraz białka leku (o nazwie Kreon Travix), który funkcjonuje niczym trawienne enzymy trzustkowe i pozwala strawić właśnie te składniki odżywcze.

W przypadku starszych dzieci i osób dorosłych z odpowiednimi mutacjami są już dostępne leki przyczynowe (nie leczące choroby, lecz „wyciszające” jej objawy), które niestety kosztują ogromne pieniądze – na poziomie 1 mln zł / rok. Od ubiegłego roku leki te są w Polsce refundowane dla osób od 12 roku życia i obecnie trwają przymiarki do refundacji leków dla młodszych osób, jednak to także na razie jest pieśń przyszłości. Większą nadzieję osobiście pokładam w tym, że leczenie genetyczne dzięki rozwojowi technologii zdąży pojawić się na rynku zanim choroba zmusi nas do większej ilości działań oraz stosowania większej liczby leków.

Życie z mukowiscydozą

Poza wszystkimi kwestiami związanymi z chorobą nasze życie i funkcjonowanie obecnie wygląda dość normalnie (także w kwestii infekcji wieku dziecięcego, które niestety się pojawiają). Musimy zawsze pamiętać, żeby zabierać ze sobą Kreon, gdyż jest on niezbędny do dużej części posiłków. Ponadto uczymy Zuzię (oraz sami nabieramy nawyku, by to robić) takich czynności jak inhalowanie się oraz bycie oklepywaną, co w przyszłości ma pomagać z walką z nadmierną ilością śluzu, który może gromadzić się w płucach.

Do tego od narodzin Zuzi średnio co 3 miesiące jeździmy do Centrum Medycznego Karpacz, gdzie znajduje się wiodący na Dolnym Śląsku oddział pulmonologii. Podczas każdej wizyty lekarz zbiera ogólny wywiad na temat rozwoju Zuzi, przeprowadza badania fizykalne, czasem dodatkowo USG płuc i jamy brzusznej oraz wykonywany jest wymaz z noso-gardzieli, a także badania krwi (w zależności od potrzeb). Do tego co roku zbieramy 1.5% darowizny podatkowej na Zuzię, gdyż obecnie stosowane suplementy same w sobie do najtańszych niestety nie należą. I obecnie, w naszym przypadku, więcej zmian w codziennym funkcjonowaniu nie ma.

Więcej informacji o mukowiscydozie

Jeśli okaże się, że właśnie Twoje dziecko zostanie zdiagnozowane, to nie szukaj informacji na temat choroby byle gdzie. Niestety informacje w sieci są mocno nieaktualne – przez wprowadzenie badań przesiewowych oraz pojawienie się leczenia przyczynowego dużo się zmieniło – więc nie warto się stresować informacjami tam zawartymi. Jeśli chcecie wiedzieć więcej o samej mukowiscydozie, to śledźcie naszego bloga oraz zapoznajcie się z materiałami dostępnymi na tych stronach:

• Oddech Życia,
• Fundacja MATIO,
• Fundacja Mukobohaterowie,
• Polskie Towarzystwo Walki z Mukowiscydozą,
• grupy chorych / rodziców chorych dzieci na Facebooku.

Technikalia Magnesium Pro

• Wysokość kierownicy: 55 – 61 cm
• Wysokość siodełka: 31 – 42 cm
• Szerokość kierownicy: 41 cm
• Długość rowerka: 87 cm
• Średnica koła: 28 cm
• Waga: 2.5 kg
• Piankowe opony

Pierwszy rower

Jak zapewne wszyscy się domyślają, pierwszy rowerek powinien się od razu sprawdzić. Przede wszystkim dlatego, żeby dziecko nie zraziło się do tej aktywności. I tutaj mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że Cariboo Magnesium Pro idealnie pasuje do tego założenia. Marcel dostał rower na drugie urodziny, więc jak zapewne się domyślacie, gotowy na niego nie był (szczególnie, że względnie niedawno zaczął chodzić i jeszcze nabierał praktyki w tej czynności). Nie przeszkadzało mu to oczywiście, by robić do niego pierwsze podchody – stawał sobie z nim, bawił się, nawet próbował siadać na siodełku. A gdy już nie miał chęci, to wracał do swojej hulajnogi Scoot&Ride z siodełkiem.

Gdy pierwszy zachwyt minął, rowerek Cariboo Magnesium Pro wylądował pod łóżkiem na okres jesienno-zimowy, by wrócić do nas ponownie wraz z nadejściem późnej wiosny (jego ogromnym plusem jest to, że bardzo łatwo się go „skręca”, dzięki czemu na czas zimowy wkładam go do szafy, gdzie nie przeszkadza, bo kierownica jest wzdłuż ramy). I wtedy okazało się, że syn jest już gotowy na próby jazdy na dworze. Niestety testy te kończyły się zwykle kilkuminutową jazdą, a potem spacerem (Marcel nie był na początku typem preferującym aktywność fizyczną), jednak nie zdarzyło się, by „zraził się” do rowerka.

Bardzo wygodne także jest to, że Magnesium Pro ma opony piankowe, dzięki czemu nie ma mowy o „przebiciu” kół. Na pewno wpływa to także pozytywnie na wagę, gdyż producent ma też wariant Air, z kołami pompowanymi, który jednak jest cięższy o kilogram, niż nasz model.

Lekki dla dziecka i rodziców

To jest chyba jedna z najważniejszych cech pierwszych rowerów dziecka. Raz, że 2-3 latek musi być w stanie podnieść rower / siebie z rowerem w razie ewentualnej kraksy. Dwa, co jest w mojej opinii najważniejsze (i chyba każdy rodzic to potwierdzi), że baaardzo często (większość wycieczek), przychodzi moment, w którym dziecko z rowerka schodzi i zostaje on na naszych barkach. A noszenie rowera, kasku oraz innych bambetli, które targa się przy każdym spacerze.

Cariboo Magnesium Pro waży na szczęście 2.5 kg, więc tragedii nie ma, choć i tak przyjemność z targania dodatkowego bagażu jest żadna. Gdy urodziła się Zuzia i do spacerów wrócił wózek, to w razie potrzeby po prostu kładziemy rower na niego i tak go wieziemy. W innym wypadku obracam kierownicę i trzymając za rączkę ciągnę rower, który sunie jednym kołem po ziemi – jest to najwygodniejszy sposób transportowania go, jaki udało mi się wymyślić. Choć nie oszukując powiem, że ostatnio próbuję motywować Marcela do tego, by rower odwoził do domu / samochodu on, zamiast oddawać go rodzicom i biec sobie gdzieś…

Czy warto?

W momencie, gdy szukaliśmy pierwszego rowera, słyszeliśmy oczywiście o popularnych markach superlekkich i wytrzymałych rowerów, takich jak Woom, Frog czy Puky. Jednak pomysł, by wydawać na pierwszy rowerek biegowy kwoty ponad 1000 zł sprawiał, że zastanawiałem się, gdzie tu logika. Szczególnie, że nie wiadomo nigdy, kiedy dziecko z niego wyrośnie.

Wtedy właśnie Martynie rzuciła się w oczy marka Movino, która potem przemianowała się na Cariboo. Po głębszym zapoznaniu się z produktami marki i opiniami na ich temat, zdecydowaliśmy się na zakup modelu Magnesium Pro, który kosztował (i nadal kosztuje) 299 zł, z tym, że akurat trafiliśmy na jakąś promocję, dzięki czemu finalnie zapłaciliśmy za niego niecałe 190 zł. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć więc, że strzał w dziesiątkę i po tych prawie 2 latach użytkowania Cariboo Magnesium Pro nawet 299 zł nie jest wygórowaną ceną za ten rower – Marcel nadal jest w nim zakochany.

Zamów rowerek Cariboo Magnesium Pro na Allegro (link afiliacyjny)

Pierwsze tygodnie po diagnozie

Początki nie były proste. Zuzia nie chciała przybierać na wadze za żadne skarby. Nie pomagało karmienie mlekiem modyfikowanym, wizyty u neurologopedy oraz specjalistów od laktacji. Coś po prostu nie działało tak jak powinno, aż dostaliśmy wezwanie na badania Zuzi (w tym przypadku test potowy), gdyż testy przesiewowe wykonywane po narodzinach wyszły niejednoznacznie.

Przyznam szczerze, że zaraz po tym, jak okazało się, że Zuzia jest chora na mukowiscydozę, to czułem się tak, jakby mnie ktoś mocno zdzielił. Zawsze wiedziałem, że decydując się na dziecko, trzeba mieć gdzieś z tyłu głowy, że może być różnie. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że ani u mnie, ani u Martyny nie było zbytnio żadnych chorób przewlekłych, wizja ta była naprawdę odległa. A tutaj takie zaskoczenie…

Nie pomagał też fakt, że wszystkie informacje w sieci są dość nieaktualne, gdyż dopiero od 2001 roku rozpoczęły się badania przesiewowe u noworodków. Wcześniej fakt chorowania na mukowiscydozę wychodził zwykle po kilku latach, gdy organizm mógł być już dość mocno osłabiony. Z tego też powodu wszędzie można znaleźć informacje o przeżywalności na poziomie 25-30 lat, a jak wiecie – dowiedzieć się zaraz po narodzinach dziecka, że jest spora szansa na to, że się je przeżyje, nie jest zbyt optymistyczne.

Na szczęście po zagłębieniu się w temat na grupach osób chorych na mukowiscydozę oraz po rozmowach z lekarzami okazało się, że lekko nie jest, ale jest zdecydowanie lepiej, niż wszędzie opisują…

Karpacz, Karpacz, Karpacz…

Po diagnozie dowiedzieliśmy się, że w Karpaczu (120 km od Wrocławia) jest centrum medyczne, które specjalizuje się w chorobach płuc i alergiach. Właśnie tam jeździmy regularnie na kontrolę stanu zdrowia Zuzi, a mając dwójkę dzieci jest to nie lada wyprawa – zarówno jeśli chodzi o aspekty organizacyjne, tak i kosztowe (jedzenie, paliwo, atrakcje).

Obecnie odwiedzamy góry co 3 miesiące, pierwszy kwartał po stwierdzeniu choroby bywaliśmy tam co miesiąc. O ile jeszcze gdy Marcel może zostać u babci to cała wycieczka jest (jeszcze) dość prosta, o tyle gdy jedziemy w czwórkę już robi się z tego ładny wyjazd, gdyż trzeba przygotować atrakcje dla Marcela na czas, gdy Zuzia i Martyna są u lekarza (co trwa od 1 do 2 godzin, w zależności od obłożenia oraz koniecznych do wykonania badań).

Jedzenie z dodatkami

Mukowiscydoza to taka dziadowska choroba, która wpływa na rozmaite gruczoły, produkujące enzymy i wydzieliny. W przypadku jedzenia mutacje sprawiają, że enzymy produkowane przez trzustkę, które odpowiadają za trawienie tłuszczy i białek, nie są wydzielane, gdyż organ ten się zatyka. Z tego też powodu w pierwszych dniach/tygodniach życia dziecka, kiedy jeszcze nie zna się finalnej diagnozy, często nie przybiera ono, a jego kupki są mocno tłuszczowe – jedzenie po prostu przez niego przelatuje.

Aby rozwiązać ten problem, Zuzia musi przed każdym posiłkiem dostawać enzymy trzustkowe (ilość dobrana do zawartości tłuszczu w jedzeniu), które pomogą jelitom wchłonąć to, co przeszło przez żołądek – czyli tłuszcze oraz białka. Jest to dość uciążliwe, szczególnie na początku, kiedy wylicza się każdy posiłek i dzieli zawartość tabletek pod to, co aktualnie dziecko będzie jadło. No i dodatkowo przy każdym wyjściu trzeba pamiętać, żeby mieć enzymy przy sobie, gdyż w innym wypadku posiłek na mieście może się nie udać (nawet przysłowiowy „cycek na spokój” nie wypali).

Inhalacje, infekcje i inne nieprzyjemności

Choć na wczesnym etapie choroby w mutacjach, które ma Zuzia, nie ma jeszcze mocnego wpływu na płuca, to od małego zaleca się wykonywanie inhalacji. Przede wszystkim po to, by wejść w rytm oraz przyzwyczaić do tego dziecko. Obecnie staramy się inhalować Tech Córkę przynajmniej raz dziennie, wieczorem, co łączymy dodatkowo z oklepywaniem i całym rytuałem przygotowania do snu, ale różnie wychodzi. Z każdym dniem jednak Zuzia coraz bardziej przyzwyczaja się do konieczności wysiedzenia tej dłuższej chwili z maseczką przyłożoną do twarzy.

Do tego takie drobne infekcje jak zwykły katar (nawet przy zębach), u Zuzi trwają znacznie dłużej niż u Marcela. Wszystko przez to, że wydzielina spływająca do płuc Zuzi jest gęstsza i wykrztuszenie jej jest trudniejsze, niż w przypadku tej samej infekcji u brata. Niestety w przyszłości może być trochę gorzej, z tego co mówią rodzice innych dzieci, ale na ten moment wierzę w to, że będzie dobrze. W końcu medycyna postępuje…

Dodatkowo Zuzia ma orzeczoną niepełnosprawność, jednak przez to, że jest taka mała i Martyna korzystała z dobrodziejstw urlopu macierzyńskiego, a teraz urlopu wychowawczego, komisja uznała, że świadczenie pielęgnacyjne i żadne dodatki nie są nam niezbędne – w końcu matka i tak jest z małą w domu. Niestety tutaj wielki minus dla naszego Państwa za wsparcie rodziców…

Oddaj 1.5% swojego podatku dla Zuzi

I na koniec przypominam, jeśli nie masz pomysłu na 1.5% swojego podatku dochodowego lub chcesz przekazać darowiznę na leczenie Zuzi, to będzie mi bardzo miło i będę naprawdę bardzo wdzięczny za przekazanie go mojej córce. Poniżej znajdziesz niezbędne dane:

• KRS: 0000097900 z dopiskiem na cel szczegółowy: Zuzanna Tymków

Jeśli natomiast chcecie wiedzieć więcej o samej mukowiscydozie, to śledźcie naszego bloga, a także możecie zapoznać się z materiałami z tych stron:

• Oddech Życia,
• Fundacja MATIO,
• Polskie Towarzystwo Walki z Mukowiscydozą,
• grupy chorych / rodziców chorych dzieci na Facebooku.

Jakie prezenty dla trzylatka?

Wszystko oczywiście zależy od charakteru oraz upodobań naszego dziecka. Postarałem się jednak, by każda rekomendacja prezentowa była innego typu. Dzięki temu każdy rodzic powinien znaleźć coś, co trafi idealnie do jego pociechy. U nas te gadżety sprawdziły się świetnie i Marcel był zachwycony, gdy je dostał oraz ciągle sprawiają mu dużo frajdy.

Coś dla miłośnika książek

Jeśli Twoje dziecko tak jak nasze uwielbia czytanie książek, to zdecydowanie na prezenty polecam dwie serie, których wybrane części prawdopodobnie każdy ma w domu (albo przynajmniej o nich słyszał). Jedną z nich są książki o Puciu, z którymi Marcel nie chce się rozstawać. Jego ulubione to Pucio zostaje kucharzem, Pucio na wakacjach oraz Pucio i ćwiczenia z mówienia. Oczywiście pozostałymi książkami „nie gardzi”, jednak warto w tym przypadku pamiętać, że z każdą książką Pucio jest starszy, więc i tematyka będzie „starsza”.

Druga rekomendacja to książki dla fana maszyn budowlanych i seria „Na placu budowy”. Książek jest w sumie 6, w tym jedna tematycznie dopasowana do okresu świątecznego – Wieczór gwiazdkowy na placu budowy – a Marcel tak bardzo je lubi, że był moment, w którym razem z Martyną potrafiliśmy opowiadać je z pamięci, bez patrzenia na tekst. Dodatkowo styl ich napisania sprawia, że nasz TechSyn też dość szybko uczył się i sam recytował treść. Poniżej znajdziecie linki do aukcji na Allegro:

• Wieczór gwiazdkowy na placu budowy
• Snów kolorowych placu budowy
• Mistrz kieszonkowy z placu budowy
• Na placu budowy dzień robot drogowych
• Dzień rozbiórkowy na placu budowy
• Rety! Ktoś nowy na placu budowy

Coś dla fana motoryzacji

Tutaj oczywiście niezliczona liczba kombinacji i torów Hot Wheels to pomysł na prezenty z różnych okazji, gdzie są tak naprawdę 2 ograniczenia – budżet oraz wolne miejsce w pokoju. Na szczęście do wybory są tory, które zajmują dużo powierzchni, jak i takie, w których autka śmigają w górę i zajmują naprawdę mało miejsca. Od siebie polecam trzy zestawy, które świetnie sprawdzą się jako rozbudowa posiadanych torów oraz, jednocześnie, jako rozpoczęcie zabawy z samochodzikami:

• Zakręcony Megagaraż, który jednocześnie pozwala przechowywać samochodziki
• Podwójna pętla, do organizowania wyścigów dla dwóch osób
• Zakręcona Megamyjnia, w zestawie z którą są autka zmieniające kolor

Coś dla miłośnika klocków

Trzy lata to wiek, w którym dziecko jeszcze chętnie bawi się klockami LEGO Duplo, ale jednocześnie już za chwilę z przyjemnością zacznie próbować składać normalne klocki LEGO. Z tego powodu tutaj trafiają dwa zestawy, które Marcel bardzo lubi, a które nie są za trudne do złożenia dla 3-letniego dziecka – jeden LEGO Duplo, a drugi zwykłe klocki LEGO to świetne pomysły na prezenty.

• Wóz strażacki Duplo, którym chętnie bawi się nawet roczna Zuzia (oczywiście po złożeniu)
• Lego City Traktor, to mały zestaw, z którym Marcel sam sobie jeszcze nie poradziłby, ale radzi sobie bez problemu z naprawianiem, gdy jakiś element odpadnie, dzięki czemu obywa się z mniejszymi klockami LEGO.

Coś dla żądnych wiedzy

Tutaj niezmiennie od zeszłego roku znajduje się Albik, czyli samoczytające się książki, które potrafią naprawdę wciągnąć Marcela, a które podobnie jak Hot Wheels wyżej to pomysł na prezenty z różnych okazji. Ogromnym plusem tej pozycji jest fakt, że świetnie sprawdzi się dla dziecka zarówno 2-letniego, jak 3,4,5-latków oraz starszych dzieci. Producent ciągle dodaje nowe książki oraz różne interaktywne elementy (np. globus), które naprawdę będą w stanie zaciekawić na długi czas nawet dorosłego – tak u nas działa książeczka o wszechświecie, o którą w zeszłym roku Marcel walczył z wujkiem.

O samym Albiku więcej przeczytacie w recenzji, którą rok temu stworzyła Martyna. Sam zestaw startowy, który najlepiej będzie pasował do 3-latka znajdziecie tutaj.

Samodzielne składanie puzzli

Jeszcze rok temu Marcel nie dawał sobie rady z samodzielnym składaniem puzzli. Teraz złożenie 20-30 elementowych puzzli zajmuje mu krótki czas i jest z nowych umiejętności bardzo dumny. Z każdym złożonym zestawem chciałby próbować kolejnych, jednak muszą pasować mu tematyką. W tym wypadku więc prezenty muszą być bardziej dopasowane do Waszego dziecka, a ja mogę polecić serie, które wygodnie się układa Marcelowi (w jego przypadku są to puzzle z dziecięcymi bohaterami Marvela, Bingiem, maszynami rolniczymi oraz maszynami budowlanymi).

• Puzzle Bing 4w1
• Praca na farmie
• Puzzle Marvel

Tak wygląda 5 pomysłów prezentowych ode mnie. A jakie prezenty Wy przygotowaliście dla swoich 3-latków w tym roku? Podzielcie się propozycjami – a nóż ktoś jeszcze zdąży skorzystać z Waszych rekomendacji!

Jedna diagnoza – mukowiscydoza

Okazało się, że wyniki badania robione Zuzi, które wykonywane jest także u każdego noworodka, wyszły niejednoznacznie. Z tego powodu należało zrobić dodatkowe testy, które wyjaśnią, co może być problemem. U Zuzi problemem okazała się mutacja genu CTFR, co oznaczało jedno – najczęstszą z rzadkich chorób genetycznych, czyli mukowiscydozę (ang. cystic fibrosis). Nie skłamię jeśli powiem, że taka diagnoza była dla mnie, dla nas, jak mocny strzał w twarz (i to niekoniecznie z liścia). Jednocześnie wyjaśniła ona pewne kwestie związane z problemami z przybieraniem na wagę przez dzidzię w pierwszych miesiącach życia (o tym później).

Szok był tym większy, że ani ja, ani Martyna nigdy nie spotkaliśmy nikogo chorego na tę chorobę, ani także nie mieliśmy przypadków w rodzinie. A w przypadku tej choroby genetycznej ja i Martyna musimy być nosicielami problematycznego genu (których jest zaledwie 5% wśród osób o białej karnacji skóry – według aktualnej wiedzy medycznej). Dodatkowo statystyka nam nie sprzyjała – Marcela choroba ominęła (na to jest 75% szans), ale trafiło na Zuzię (25% szans).

Zuzia i muko

Szczęście w nieszczęściu jest takie, że Zuzia trafiła na dość „popularną” mutację genów powodujących tę chorobę, choć dwóch różnych, na którą pojawiły się już pierwsze leki przyczynowe. Jednak na tym etapie jej życia (okres niemowlęcy) żadne leki jeszcze nie są zalecane, a jedyną zmianą względem zdrowego dziecka jest nieprawidłowa praca trzustki, co powoduje problemy z trawieniem tłuszczy i białek. Z tego też powodu przed każdym trawieniem Zuzia dostaje enzymy trawienne (Kreon), które sprawiają, że posiłek jest dla niej pełnowartościowy i może sobie spokojnie rosnąć i rozwijać się.

Ponadto niezbędne są regularne wizyty w centrum leczenia pulmonologicznego (w naszym przypadku jest to szpital w Karpaczu), a także masaże, oklepywanie płuc oraz codzienne inhalacje. Większe komplikacje mogą pojawić się natomiast w przyszłości, bo choroba potrafi być nieprzyjemnym dziadem i zaczyna mocno wpływać także na funkcjonowanie układu oddechowego. Z tego też powodu już od wczesnego etapu choroby, by wyrobić nawyk sobie i dziecku, zaczyna się inhalacje i rehabilitacje (a przynajmniej tak powiedzieli lekarze).

Leczenie

Innymi pozytywami jest to, że choć sama choroba jest dość „nowa” (rozpoznawana od lat 90, a noworodki bada się dopiero od 2009 roku), to już dostępne są na rynku leki przyczynowe, które pozwalają funkcjonować „normalnie” – jednak do najtańszych nie należą (terapia kosztuje około 1 mln zł rocznie), a ich refundacja w Polsce rozpoczęła się dopiero od marca tego roku (2022). Dodatkowo trwają badania nad terapią genetyczną, która będzie w stanie naprawić nieprawidłowo działający gen, więc za jakiś czas możliwe będzie całkowite wyleczenie.

W chwili obecnej jednak leczenie polega na podawaniu enzymów, suplementacji witamin i minerałów (osoby z mukowiscydozą, w tym Zuzia wydają z organizmu bardzo dużo soli) oraz regularne wizyty u lekarzy, a także rehabilitacje i inhalacje. Ponadto diagnoza ta oznacza niepełnosprawność (jesteśmy na etapie ustalania jej stopnia). Co potem? Zobaczymy…

Wsparcie

Jednak dmuchając na zimne po zapoznaniu się z innymi przypadkami choroby (grupa FB), zapisaliśmy Zuzię do fundacji Matio, która wspiera osoby chore na mukowiscydozę, a także utworzyliśmy dla niej subkonto dla darowizn oraz przekazywania 1% podatku dochodowego, by każdy zainteresowany mógł wspomóc nas w tej dość trudnej sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy.

Dlatego jeśli chcecie przekazać darowiznę na pomoc Zuzi lub też przekazać 1% podatku dochodowego przy rozliczeniu PIT, to skorzystajcie z poniższych danych:

• KRS: 0000097900 z dopiskiem na cel szczegółowy: Zuzanna Tymków

Jeśli natomiast chcecie wiedzieć więcej o samej mukowiscydozie, to śledźcie naszego bloga, a także możecie zapoznać się z materiałami z tych stron:

• Oddech Życia,
• Fundacja MATIO,
• Polskie Towarzystwo Walki z Mukowiscydozą,
• grupy chorych / rodziców chorych dzieci na Facebooku.

Samo Google niestety nie wyrzuci sensownych ani „optymistycznych” wyników – będą one dość nieaktualne i niezbyt związane z tematem – więc nie polecam tam szukać informacji na temat tej choroby (nie warto się demotywować i dołować).

Czytaj z Albikiem – interaktywne pióro dla dziecka

Mam nadzieję, że tego cuda nie trzeba Wam już przedstawiać, ponieważ jego recenzja to mój poprzedni wpis. Cena to około 200 zł za pakiet startowy, a potem trzeba kupować kolejne książeczki, jednak jest to już niewielki wydatek rzędu 20 – 30 zł za małe oraz 50 – 80 zł za większe. Bardzo polecam, jeśli mieści się w zaplanowanym przez Was budżecie prezentowym. TechSyn właśnie to znajdzie w tym roku pod choinką.

Sprawdź Albika w Ceneo

Dla lubiących rysować i nie tylko!

Dla dzieci mniejszych lub lubiących psuć rzeczy – mata do rysowania wodą, a dla starszych – najtańszy tablet graficzny. Cena maty zależna jest od wielkości – jest to wydatek około 50 zł, ale można oczywiście wydać więcej i mniej. Zabawa polega na nalewaniu do specjalnego mazaka wody, a potem rysowaniu szlaczków na kolorowej macie. Mata wysycha, rysunek znika, można jej używać wiele razy. My obecnie mamy dwie, w tym jedną względnie niedługo (prezent od Mikołaja). Pierwsza z nich ma kolorowe tło, można na niej rysować cokolwiek, a druga ma już zaproponowane wzorki. Są to wzory geometryczne, literki, itp.

Tablet graficzny natomiast jest prezentem przeznaczonym dla dzieci (a także dla dorosłych), które nie strach zostawić z urządzeniem elektronicznym. Sprawdzi się też, jeśli Wasze dziecko jest raczej z tych, które zamiast rysować woli „narysuj mi Mamo”. Oczywiście zdaję sobie sprawę z przewagi używania kredek na kartce. Jednak taki tablet będzie bardzo użyteczny w podróży lub gdy zabraknie nam kartek. Minusem takiego rozwiązania jest też ulotność rysunków. Nie da się wymazać brzydkiego kawałka ani zachować twórczości pociechy na przyszłość (no oprócz zrobienia zdjęcia wyjątkowych kółek i kresek). Można te minusy wyeliminować kupując droższy tablet, ale taki za kilkaset złoty bałabym się dać takiemu małemu dziecku do zabawy. Co więcej, taki tablet sprawdzi się też w przypadku osób w starszym wieku, np. podczas grania w Kalambury 😉

Sprawdź tablet na Allegro

Zabawki magnetyczne – obowiązkowe w prezentowniku

Klocki magnetyczne to zabawka dla dzieci, które jeszcze nie do końca ogarniają łączenie klocków typu Duplo. Te magnetyczne nie wymagają od dziecka trafienia w odpowiednie miejsce, dodatkowo nie trzeba używać siły aby je ze sobą połączyć. Wiem, że połknięty magnes to zło, więc nie warto oszczędzać na jakości. Te, które proponuje sprawdzają się także w żłobku.

Kolejny pomysł to łączenie ze sobą różnych rur, a potem puszczane przez nie kulek. Świetna zabawa, w której ogranicza nas tylko wyobraźnia. Będzie to też super pomysł, jeśli rodzic szybko się nudzi powtarzalnością zabawki. Dziecko będzie się cieszyło z przelatującej piłki, a wyzwaniem dla dorosłego będzie zbudowanie stabilnej konstrukcji.

Trzeci pomysł na prezent, który bazuje na magnesach to budowanie modułowych pojazdów, które łączy się ze sobą w praktycznie dowolnym układzie. Samolot z pompką straży pożarnej i ogonem helikoptera – proszę bardzo. TechSyn potem bardzo fajnie opowiada dlaczego akurat tak połączył.

Sprawdź w Ceneo tor kulkowy

Trochę grat, ale fajny

Ostatni pomysł na prezent to raczej „grat”, a nie „duperel”, który można gdzieś wcisnąć. Mowa tutaj o zestawie równoważni z Decathlonu. Trafiłam na nią przypadkiem jakieś pół roku temu. Na jednej z grup dzieciowych rodzice pytali czy ktoś wie, kiedy będzie dostępna, bo podobno była hitem w czasie kwarantanny i lockdownu. Weszłam tak z ciekawości na stronę i okazało się, że jest dostępna, więc kupiłam jako prezent na zapas – na urodziny.

Na początku był nią bardzo zaciekawiony, ale nie do końca na tyle rozwinięty ruchowo, żeby sobie z nią poradzić. Traktował ją bardziej jako tor dla autek lub chodził za rękę. Za to jego starszy kolega (3 lata) od razu wiedział „co i jak” i faktycznie zaczął budować tory „jak producent przewidział”. Zajęło go to na dobrą chwile. Dzięki temu rodzice mogli sobie spokojnie pogadać 🙂 Równoważnia ma możliwość rozbudowania, ale dla małego mieszkania pakiet standardowy jest w zupełności wystarczający. Poprzeczki mogą być położone na podłodze lub wisieć ok 10cm nad nią. Stopień zaawansowania toru jest zależny od wyobraźni budującego (albo poziomu znudzenia).

Sprawdź równoważnie w Ceneo

A jakie pomysły na prezenty dla dwulatków Wy macie? Co warto byłoby jeszcze dorzucić do prezentownika?

Albik – co to jest?

W dużym skrócie można powiedzieć, że jest to urządzenie w kształcie pióra, które czyta dzieciom bajki zamiast nas. Ma ono oczywiście wiele innych zastosowań. Można na niego nagrać też bajki w formie audiobooka i traktować go po prostu jako odtwarzacz mp3.

Czytanie książeczek polega na tym, że przykłada się „pióro” do ikonki włączenia w książeczce, a następnie dotyka się różnych obrazków. W zależności od wybranego trybu Albik będzie odtwarzał dźwięki (np. odgłosy zwierząt), krótkie teksty opowiadając historyjkę, ciekawostki lub quiz z zagadkami.

Całe urządzenie to zaledwie kilka przycisków fizycznych na „piórze”, które zbliża się do różnych obrazków. Zasady działania, metodą prób i błędów, jest w stanie ogarnąć nawet 2-letni Marcel, co oznacza, że obsługa jest naprawdę prosta i intuicyjna.

Jaki wiek dziecka będzie odpowiedni do zabawy Albikiem?

Marcel jest dość ogarniętym 2-latkiem wiec nie zagwarantuję, że urządzenie jest przeznaczone dla każdego dziecka w tym wieku. Ba. Z tego, co czytałam na różnych grupach, nie są nim zainteresowane niektóre 6-latki. Rodzice piszą, że zajmuje dziecko na 5 minut i koniec. Ich pociechy wolą tradycyjne książeczki, które przeczyta im ktoś „żywy”.

Mam wrażenie, że im młodsze dziecko, tym większa ciekawość. Jeśli więc miałabym sugerować wiek, od jakiego sprawdzi się Albik to zdecydowanie napiszę, że dla 2-latka intelektualisty i ciekawego świata 3-latka.

Przewagą Albika nad Mamą czy Tatą jest to, że żaden dorosły nie jest w stanie odtworzyć dźwięku sowy. słonia lub innego zwierzęcia. „Huhu” czy „trututu” jest zastępowane nagraniem zwierzęcia. Dla mniejszych dzieci sprawdzi się też książeczka z piosenkami. Właśnie ona wkręciła TechSyna jako pierwsza, a potem to już poszło samo…

Jak wygląda zabawa TechSyna?

Szczerze przyznam, że to niesamowite patrzeć, jak przez kilka miesięcy z ledwie gadającego bobasa Marcel zmienił się w snującego monologi i zadającego pytania chłopca. Zmianę widać też w tym, jak bawi się Albikiem.

Na początku, najbardziej pochłaniały go książeczki najprostsze – piosenki oraz przygody pieska Azorka. Piosenek po prostu słuchał, a ze „Zwierząt na wsi” odtwarzał dźwięki wszystkich zwierząt, jakie spotykał Azorek. Potem przyszła pora na wysłuchiwanie dialogów.

Następnie zaczęło się rozwiązywanie najprostszych quizów, np. wskaż płot, wskaż okno. Kolejny etap to trudniejsze quizy w prostszych książeczkach oraz zainteresowanie książeczkami trudniejszymi, na przykład „Świat zwierząt”. Określam je jako trudniejsze, bo teksty odtwarzane przez urządzenie są dłuższe, dziecko musi potrafić skupić uwagę. Dodatkowo ilustracje są bardziej rozbudowane, nie jest to już „kilka kresek na krzyż”.

Obecnie TechSyn nie tylko chętnie słucha dłuższych tekstów, jak np. ciekawostki o dzikich zwierzętach, ale też powtarza nazwy zwierząt czy wydaje dźwięki których my, TechRodzice, wcześniej nawet nie znaliśmy. Przykładowo: wskazuje coś, co TechMama określiłaby jako sowę, a tu Albik mówi, że to puchacz, więc on powtarza to słowo, a potem robi „uhu uhu”.

Marcel potrafi już nawigować pomiędzy funkcjami, wybiera to, czego akurat oczekuje. Wie też, że jeśli chce zmienić książeczkę musi zacząć od pierwszej strony i nakierować na symbol włączenia. To naprawdę bardzo miłe patrzeć jak dziecko potrafi się same sobą zająć, a w dodatku ma przy tym kawał dobrej zabawy. Dodatkowo budująca jest świadomość, że jest to dla niego rozwijające.

Dostępne książeczki (i inne zabawy)

Przyznam się teraz, że Albika nie kupiłam. Przypadkowo natrafiłam na niego w internecie i zagadnęłam o niego koleżankę. Matka ta jest „w dzieciach na dalszym etapie” niż ja (czyli po prostu ma starsze dzieci). Okazało się, że nie tylko zna ona ten wynalazek, ale nawet go ma i może mi pożyczyć! Super ;D

Zanim zobaczyłam jak Albik podoba się synowi, bałam się wydać 200 zł na sam zestaw startowy, nie mówiąc już o kolejnych złotych monetach wydanych na książeczki. „Zestaw startowy” to pióro + książeczka (można też kupić samo pióro). Najtańsze książeczki (małe) to około 20/30 zł, a te większe to już wydatek rzędu 50 zł – 80 zł. Tanie to nie jest, zgadzam się. Jednak mamy gotowe pomysły na prezent dla siebie albo dla osób, które pytają „co mu kupić w prezencie” 😀

Tworząc ten wpis zauważyłam, że dostępne są też puzzle, które działają podobnie jak książeczka. Najpierw dziecko układa puzzle, a potem może dowiedzieć się co widzi na obrazku. Moim zdaniem super opcja dla starszych dzieci (puzzle są 100 elementowe). Dodatkowo, na urządzenie możemy też nagrać swój głos podczas czytania ulubionej książeczki i potem odtwarzać go przy pomocy naklejek.

Ciekawostka: jeśli boisz się, że nie będziesz mógł słuchać swojego głosu, to dla starszych dzieci proponuje po prostu podłączyć słuchawki 😀 Jak już wspomniałam wcześniej, można też wgrać audiobook.

UWAGA! Albik jest kompatybilny tylko z komputerami z system Windows.

A Ting?

Najprościej określę to jako tańszą alternatywę dla Albika. Zaznaczę jednak, że mamy znajomych, którzy używali Tinga, a jak zobaczyli u nas Albika to zdecydowali się na zmianę (bo byli niezadowoleni z tamtego). Jakie są różnice? Szybki research w internecie mówi, że Albik ma więcej nagrań, jest łatwiej dostępny i ma ładniejsze ilustracje. Uważam jednak, że warto pooglądać, jak działają oba, np. na youtube, żeby mieć porównanie. Niestety nie miałam w rękach Tinga, żeby napisać tu o nim coś więcej.

Sam Albik natomiast spodobał nam się na tyle, że napisaliśmy list do Gwiazdki i TechSyn znajdzie pod choinką zestaw ze zwierzętami oraz „Interaktywne Środki Transportu”. Na kolejne okazje zamierzamy mu dokupować kolejne książeczki!

A co Wy sądzicie o takich rozwiązaniach? Czy byłby to dobry pomysł na prezent dla Waszego dziecka?

Sprawdźcie najlepszą cenę na Zestaw Startowy Albik w Ceneo!

Gorączka u dziecka wymaga obserwacji

Każda podwyższona temperatura u małego dziecka wymaga ciągłej obserwacji. U Marcela zaczęło się niewinnie – w sobotę w ciągu dnia mial 38-38.5°C, bez żadnych dodatkowych, niepokojących objawów. Gdy temperatura zbliżała się do 38.5°C dostawał Paracetamol, by ją przyhamować i zbijać (o dawkowaniu leków możecie przeczytać u lek. Katarzyny Woźniak „Mama i stetoskop”). W nocy niestety sytuacja pogorszyła się i temperatura zaczęła szybko rosnąć po 3 godzinach od ostatniego podania leku, co skończyło się wezwaniem pogotowia, gdyż Marcel zaczął mieć gorączkowe drgawki (naprawdę życzę, by nikt nie doświadczył tego widoku, można poczytać u lek. Dagmary Chmurzyńskiej-Rutkowskiej „Mama pediatra”). Na szczęście ratownicy pojawili się już po 7 minutach, gdy Marcela schłodziliśmy wodą i obniżyliśmy trochę temperaturę i po podaniu leku zadecydowali, że zabierają go do szpitala na obserwację.

Tam Marcel i Martyna (Tech Mama) spędzili 2 noce, z czego pierwsza doba wymagała podawania leków zbijających temperaturę. Po przeprowadzeniu badań okazało się, że to jakiś wirus, który (najwyraźniej) nie wywołuje żadnych objawów poza gorączką u dziecka (bardzo podobne do trzydniówki). Ze szpitala wrócili w dobrym stanie, Marcelowi (zaskakująco) smakowało szpitalne wyżywienie, a jedynym minusem był komfort noclegów Martyny (to można na pediatrii poprawić).

Co zaleca lekarz przy wysokiej gorączce?

Jednocześnie przy wypisie lekarz zalecił nam informowanie znajomych (obecnych i przyszłych rodziców), co robić w takich sytuacjach. Przede wszystkim nie dopuścić do wysokiej gorączki. Jeśli temperatura ciała dziecka wynosi 38°C i nadal rośnie, to trzeba przygotować się do jej zbijania od 38.5°C. Warto mieć jednocześnie ibuprofen oraz paracetamol, by podawać naprzemiennie, w momencie, gdy jeden lek nie wystarczy do walki z gorączką.

Dodatkowo, jeśli jednak już zdarzy się, że u dziecka pojawią się drgawki gorączkowe, to przede wszystkim należy dziecko schłodzić (najlepiej w wanience z ciepłą wodą, której temperatura nie jest niższa od ciała dziecka o więcej niż 1°C), podać lek przeciwgorączkowy (by działał już na obniżoną temperaturę dziecka), zabezpieczyć, opcjonalnie zadzwonić po pogotowie i obserwować. Co ciekawe, lekarz zalecił także nagrywanie drgawek (choć ja w takiej sytuacji ledwie mogłem trzymać telefon w ręce dzwoniąc na pogotowie), gdyż od ich wyglądu i czasu trwania zależy dalsze leczenie dziecka. Należy też zawsze notować w jakich godzinach podaje się dziecku leki – jakie, jaka ilość, itp.

Jako osoba niemedyczna nie chcę też tutaj dawać żadnych dodatkowych porad w tej kwestii. Warto jednak, jeśli tylko macie jakiekolwiek obawy o zdrowie Waszego dziecka, od razu konsultować to z lekarzem. A gdy dzieje się coś poważnego, nie obawiajcie się dzwonić po pogotowie – karetka przyjedzie szybciej, niż Wy dojedziecie do szpitala (do nas dotarła w 7 minut), a ponadto ratownicy naprawdę wiedzą jak pomóc na początkowym etapie problemów. Dodatkowo warto zaopatrzyć się w dobry termometr, przy którym będziecie mieli pewność, że wynik nie jest przekłamywany (jestem na etapie szukania takiego, który mogą polecić lekarze).

Czytanie z dzieckiem

Mam dopiero roczne doświadczenie z bycia matką, ale już teraz widzę, że dziecka się nie da oszukać. Chodzi tu zarówno o czytanie, ale też o jedzenie, formy spędzania czasu wolnego czy sposób wypowiedzi. Dziecko zdecydowanie jest zwierciadłem swoich rodziców. Dlatego, jeśli bobo nie widziało nigdy rodzica z książką w ręku, nie oczekujcie, że nagle będzie to jego atrybut 😀 Dzieci uczą się przez naśladowanie, tak już jest. Oczywiście w żadną stronę nie jest to pewne! Matka czy tato z książką (zamiast smartfona) w ręku też nie daje 100% pewności sukcesu (damn it.) Gdy Marcel był maleńki czytałam przy nim na głos książkę o rodzicielstwie bliskości. Myślę, że cała moja rodzina na tym skorzystała, bo i TechTata coś tam zapamiętał 🙂 Później, kiedy był już starszy, zostawiłam jedną książkę u niego w pokoju i kiedy on włącza tryb zabawy samodzielnej, ja relaksuje się w swój sposób.

Czytanie na dobranoc

Tutaj muszę się pożalić. Miałam w mojej głowie taki zamysł, że kładę syneczka do łóżeczka, sama siadam na fotelu i czytam mu na dobranoc, a on spokojnie słucha opowieści i idzie spać. Kicha, zupełnie nie wyszło. Próbuję co jakiś cza. Jak na razie zdarzyło się tak tylko raz, że ja czytałam książeczkę na głos, a on usnął na moich kolanach. Trzymam się tego, że udało się raz to i uda się następny. Marcel po prostu nie jest na to gotowy (ani ja, chyba).

Czytam dla dziecka

Nie ma co się oszukiwać. Dla maleństw czytanie książek, to nie to samo co dla starszych. Na początku jest to przede wszystkim budowanie i wzmacnianie więzi rodzica z dzieckiem. Chodzi głównie o wspólne spędzanie czasu. Od zawsze zdecydowanie wolałam sięgnąć po książeczkę (nawet kontrastową), niż kolejny raz słuchać tej samej (irytującej) melodyjki. Dlaczego? Oprócz tego, że przeczytałam gdzieś, że „współczesne” zabawki angażują zbyt wiele zmysłów i układ nerwowy dziecka może być przeciążony po całym dniu grająco-błyskających zabawek, to po prostu #czytambolubie. Nawet ja, sięgając po daną dziecięcą pozycje za każdym razem dostrzegam coś innego. Można powiedzieć, że tutaj ogranicza nas tylko wyobraźnia. Dopiero teraz, kiedy Marcel jest starszy, dochodzą do mnie kolejne plusy czytania dla dziecka. Dziecko poprawia koordynację wzrokowo-ruchową (tu jest autko, a gdzie jest lala?). Uczy się podstawowej wiedzy o świecie (łatwiej pokazać żabę na obrazku niż polować na jedną przy stawie) i wspomaga naukę myślenia przyczynowo-skutkowego (w dużym uproszczeniu – na niebie księżyc, jest ciemno, Pucio idzie spać – Pucio to bohater książeczek dla najmłodszych). Tak, sorry. Te górnolotne określenia znalazłam w internecie, ale najlepiej opisują to, co ja zaobserwowałam.

Powiem więcej. Jechaliśmy ostatnio nad morze i książeczka uratowała nam podróż. Czytałam fragment, a potem pokazywałam Marcelowi i pytałam co gdzie jest. Słowo „auto” zna już od jakiegoś czasu, teraz doszło do tego pokazywanie w grupie innych obrazków. Takie małe coś, a cieszy. Dzięki temu podróż minęła nam bardzo przyjemnie, a przede wszystkim szybko 😀 Oczywiście to rozwiązanie nie jest dla osób z chorobą lokomocyjną (nawet słabą).

Rozwój mowy

Podobno, przez słuchanie intonacji i melodii języka podczas czytania, wspomaga się naukę mówienia u dzieci. Coś w tym musi być, ponieważ niewiele jest osób, które rozmawiając, zwracają uwagę jak mówią. Czy wystarczająco wolno i wyraźnie, do tego poprawnie akcentując. W jednym z artykułów, które przeczytałam na ten temat, zwracają uwagę na to, że dzięki czytaniu dzieci mają szansę poznać słowa, których na codzień się nie używa. Proszę mi się przyznać. Kto wiedziałby co to jest wrzeciono, gdyby nie historyjka o biednej śpiącej królewnie? Link do całego artykułu tutaj [klik]. Oczywiście (chyba jak ze wszystkim), nie ma pewności, że jeśli będziesz z zapałem czytać bobasowi książki, odpowiadać pełnymi zdaniami na każde jego gu-gu to wyrośnie z niego krasomówca.

Czytanie przez dziecko

Nie wiem czy Marcel otrzymał to w genach, ale nasz syn może spędzić duużo czasu na przeglądaniu domowej biblioteczki. Za 18 lat na jego social mediach też szukajcie #czytambolubie ;D Co prawda, jeszcze nie czyta (pracuję nad tym 😀 ), a bardziej przegląda kolejne strony. Zauważyłam jednak, że jeśli jakaś bardziej go zainteresuje to dokładniej analizuje co w niej jest. Jeśli akurat trafimy na te, które lubi bardziej, to nawet coś opowiada. Mam nadzieję, że nie minie mu to przejęcie przy opowiadaniu co jest na obrazku do matury 😀 . Przez to, że w kółko „czytamy” te same książeczki Marcel bierze coraz aktywniejszy udział w ich czytaniu. Wie kiedy zrobić „BAM, BAM”, a kiedy „BRAWO”. Być może wyjdę na matkę-wariatkę, ale cieszę się wtedy nie mniej niż on. Zawsze staram się, w miarę możliwości, zadawać mu pytania. Próbuję skupiać jego uwagę, ale na razie nie idzie nam wzorcowo. Ale czego oczekiwać 😀 Marcel ma dopiero 19 miesięcy (dla nie-matek: rok i 7 miesięcy)!

Słyszałam od innych matek, że jest wiele dzieci, które nie są za bardzo zainteresowane książeczkami. Znam chłopczyka, który biegał wiele miesięcy przed naszym synem, ale nie potrafi skupić się na książce. Nikt go zmuszać nie powinien. Na szczęście Marcel podziela zamiłowanie po rodzicach. #czytambolubie będzie pewnie jeszcze nie raz pojawiał się na naszym story. Na zakończenie chciałabym tylko dodać, żeby nikt mnie źle nie zrozumiał. Nie mówię, że te grająco-błyskające zabawki są złe i należy je spalić na stosie. Uważam, że jak ze wszystkim, trzeba ilość zabawy nimi dostosować do wieku bobasa. Z książeczką dziecko też nie spędzi całego dnia ;D

A jak u Waszych dzieci? Team #czytambolubie czy raczej #książkisąfuj?
Chętnie poczytam Waszych opowieści w komentarzach 🙂